Ik heb in de afgelopen jaren ontdekt dat sporten voor mij veel meer is geworden dan trainen, sterker worden of doelen behalen.
Ik heb gezien wat beweging met mensen doet. Niet alleen fysiek, maar juist ook mentaal. Meer energie, meer zelfvertrouwen, meer structuur en vaak simpelweg meer plezier in het dagelijks leven. Dat is iets wat mij blijft motiveren.
Met dit magazine wil ik je op een laagdrempelige manier meenemen in de wereld van Fitfabriek De Baard. Niet om te vertellen hoe goed wij zijn, maar om je te laten ervaren wat er hier gebeurt. Ik wil de sfeer laten voelen, verhalen delen en laten zien wat sport voor mensen kan betekenen. Misschien herken je jezelf in ervaringen van anderen of krijg je net dat kleine zetje om zelf iets in beweging te brengen.
Natuurlijk zou ik het leuk vinden als meer mensen bij Fitfabriek De Baard komen sporten. Maar eerlijk gezegd zit daar voor mij iets veel groters achter. Mijn grootste motivatie is om mensen hun doelen te laten bereiken en sporten niet te laten voelen als een tijdelijke uitdaging of een verplichting. Ik geloof in een leefstijl die blijft bestaan. Een manier van leven waarbij bewegen onderdeel wordt van wie je bent. Want op het moment dat je niet alleen werkt aan een sterker lichaam, maar ook aan een sterkere versie van jezelf, ontstaat er iets dat echt blijvend is.
Veel leesplezier!
Wat veel mensen zien wanneer ze De Fitfabriek binnenlopen, zijn sporttoestellen, trainingen en mensen die werken aan hun gezondheid. Maar voor Ralf Wonink is De Fitfabriek nooit begonnen als een sportschool. Het begon als een overtuiging - een gedachte die ontstond vanuit persoonlijke ervaringen, observaties en de vraag waarom zoveel mensen beginnen, maar uiteindelijk weer afhaken.
Vanuit die gedachte ontwikkelde hij zijn eigen manier van werken. Geen standaard trainingsmethodiek of losse lessen, maar een concept waarbij sport slechts een middel is en niet het einddoel.
De Fitfabriek werd een omgeving waarin leefstijl, begeleiding, vertrouwen en persoonlijke aandacht samenkomen. Niet bedacht vanuit theorie alleen, maar opgebouwd vanuit ervaring en door de jaren heen verfijnd in de praktijk.
"Het mooiste wat ik zie, is niet iemand die vijf kilo afvalt of een trainingsdoel behaalt," zegt Ralf. "Het mooiste vind ik wanneer mensen op vakantie hun hardloopschoenen meenemen zonder dat ze erover nadenken. Dan is sport geen verplichting meer, maar een onderdeel van wie iemand geworden is."
Juist die momenten bevestigen voor hem dat de aanpak werkt. Hij zag deelnemers die ooit twijfelden of ze überhaupt konden hardlopen, uitgroeien tot mensen die marathons of zelfs ultralopen voltooien.
Maar minstens zo belangrijk vindt hij wat er mentaal gebeurt. "Succes creëert succes. Mensen merken ineens: ik kan meer dan ik dacht. Dat gevoel nemen ze mee naar andere onderdelen van hun leven."
Niet het resultaat op de weegschaal, maar de verschuiving daarachter - dat is voor Ralf het echte bewijs dat zijn aanpak werkt.
Volgens Ralf is bijna alles haalbaar, zolang doelen realistisch worden gemaakt en iemand stap voor stap wordt begeleid. "Het gaat niet om grote uitspraken zoals: je kunt alles bereiken. Het gaat om eerlijk zijn. Waar sta je nu? Wat past bij jouw leven? Welke keuzes horen erbij?"
Die manier van denken komt niet alleen voort uit zijn werk, maar ook uit zijn eigen ontwikkeling. Ralf vertelt open dat hij vroeger zelf met onzekerheden worstelde. Ondanks dat hij goed functioneerde, bleef soms het gevoel bestaan dat hij zich nog moest bewijzen. “Dat gevoel van: hoor ik hier wel? Ben ik wel goed genoeg? Dat heb ik zeker gekend.”
Sport werd voor hem meer dan bewegen. Het werd een manier om grenzen te verleggen, vertrouwen op te bouwen en sterker te worden — niet alleen lichamelijk, maar ook als persoon. Hij ontdekte dat ontwikkeling niet betekent dat je iemand anders wordt, maar juist dat je dichter bij jezelf komt.
“Ik heb geleerd dat kracht niet zit in hard roepen of jezelf boven anderen plaatsen. Ik geloof juist heel sterk in nederigheid.” Daarom wilde Ralf ook nooit dat De Fitfabriek draaide om hem als persoon. Hij ziet zichzelf eerder als de ontwikkelaar en bewaker van een methode dan als het middelpunt ervan.
“Het moet nooit ‘Ralf en zijn sportschool’ zijn. Het concept moet groter zijn dan ikzelf. Als iets alleen werkt omdat één persoon er staat, dan heb je geen systeem gebouwd.”
Die gedachte zie je ook terug in de mensen die hij om zich heen verzamelt. Hij spreekt liever over coaches dan trainers. “Een oefening uitleggen kan bijna iedereen leren. Maar oprechte betrokkenheid, iemand zien, voelen wanneer iemand een mindere dag heeft of nét dat ene zetje nodig heeft — dat is iets anders.”
Juist daarom noemt hij het vinden van de juiste mensen één van de grootste uitdagingen. “Ik zoek geen instructeurs die een lijstje afwerken. Ik zoek mensen die intrinsiek gemotiveerd zijn om anderen beter te maken.”
Waar sport soms anoniem wordt en draait om binnenkomen, trainen en weer weggaan, draait De Fitfabriek om verbinding. “We kijken verder dan alleen de oefening. We zien hoe iemand beweegt, hoe iemand zich voelt en of er iets achter zit. Soms betekent helpen ook dat je iemand doorstuurt naar een specialist.”
Lang voordat Fitfabriek De Baard ontstond, begon voor Ralf een persoonlijke zoektocht naar discipline, fysieke ontwikkeling en mentale weerbaarheid. Een zoektocht die niet rechtlijnig verliep, maar werd gevormd door sport, tegenslagen, extreme uitdagingen en persoonlijke groei.
Als kind kwam hij al vroeg met sport in aanraking: zwemmen, voetbal, judo, turnen en later wielrennen. Vooral het wielrennen maakte indruk. Samen met zijn oom Sjaak reed hij lange tochten, leerde hij trainen op hartslagzones en reed hij uiteindelijk klassiekers als de Amstel Gold Race en Luik-Bastenaken-Luik. Daar ontstond voor het eerst het besef dat discipline en hard werken verschil maken.
Na zijn keuze voor Defensie veranderde alles. Tijdens een uitzending naar Bosnië begon hij serieus met krachttraining - bijna twee meter lang en nog geen 73 kilo. Dat groeide uit tot een jarenlange obsessie met bodybuilding, met een wedstrijdwinst in de +90 kg-klasse en een fysieke piek rond de 132 kilo.
De overstap naar kickboksen en later MMA bracht een nieuwe uitdaging: niet langer uiterlijk of spiermassa, maar karakter, incasseren en mentale hardheid. Hij combineerde de sport met zwaar werk in de zorg en het begeleiden van jongeren. Altijd doorgaan, altijd geven.
Tot het systeem vastliep. Na jaren van zorgen voor anderen en structureel slechte zelfzorg kwam de burn-out - ondanks een sportief uiterlijk. Achteraf werd dat moment een kantelpunt.
Via bootcamptrainingen begon hij letterlijk opnieuw. De eerste keer kon hij nog geen vijf minuten hardlopen. Toch volgde drie maanden later de eerste Strong Viking van zeven kilometer - met tranen over de finish, niet om de afstand, maar om het besef dat hij zichzelf nog niet kwijt was.
In de jaren daarna werden de uitdagingen groter. Viking Runs van 19 kilometer, gevolgd door een volledige Iron Viking van 42 kilometer onder zware omstandigheden. Niet om een medaille, maar om zichzelf tegen te komen - fysiek én mentaal. In die periode kwam ook het boek Can't Hurt Me op zijn pad.
Hij begon dagelijks te lopen, soms meerdere keren per dag. Regen, wind of vermoeidheid maakten geen verschil meer. Lange duurlopen van twintig tot zestig kilometer zorgden voor confrontatie, inzichten en groei. Hardlopen werd geen sport meer, maar een middel om zijn mindset te trainen.
Het absolute kantelpunt kwam eind 2020. Door corona werd de geplande 120 kilometer onmogelijk om buiten te lopen, dus liep hij de volledige afstand op een loopband bij The Gym Apeldoorn. Resultaat: 120 kilometer in 15 uur en 20 minuten. Daar ontstond het motto dat de basis zou vormen van Fitfabriek De Baard:
Wat begon als een persoonlijke overtuiging, groeide stap voor stap uit tot een methode, een plek en een beweging die mensen samen verder brengt.
Op 27 april opent De Fitfabriek. De eerste stap van overtuiging naar een eigen trainingsmethode.
Groepslessen, Viking Runs, langere trajecten en de eerste ultralopen brengen mensen samen.
Backyard ultra voor KWF, loopgroepen, Strong Viking en de nieuwjaarsrun op Bussloo.
"Van één overtuiging naar honderden kilometers samen."
4x4x48, de Dutch Ultra Series, toetsing door sportartsen en de start van 12-weekse trajecten.
Trajecten, loopgroepen en activiteiten krijgen één gezamenlijke richting: concreet blijven bewegen.
Structuur, eerlijkheid, discipline en persoonlijke groei. Niet perfect zijn, maar blijven bewegen.
Twee complete trajecten voor wie écht wil investeren in zichzelf. Geen tijdelijke uitdaging, maar een structurele verandering — van de eerste intake tot een nieuwe standaard.
Beide Total Body Plans volgen dezelfde methodische opbouw. Onderstaand de vaste specificaties — van intake tot evaluatie. Wat verschilt, is de intensiteit en de duur; de aanpak blijft persoonlijk en meetbaar.
Een persoonlijk gesprek — intensief, eerlijk en resultaatgericht. Doel, agenda en lichaam in kaart, voordat er één oefening op papier staat.
Geen standaardschema, maar een plan dat past bij jouw leven. Afvallen, sterker worden, conditie of grip op energie — het traject volgt het doel.
Eén-op-één met je coach, aangevuld met onbeperkt meetrainen in de groeps- en loopgroepen. Goed bewegen vanaf dag één.
Geen streng dieet, maar inzicht en haalbare keuzes — inclusief voedings- en supplementenadvies, zodat resultaat sneller zichtbaar wordt.
Vaste meetmomenten maken progressie aantoonbaar: metingen, wegingen en fysieke testen bij start en gedurende het traject. Meten is weten.
Tijdens de intake bepalen we samen wat realistisch is — en wat je verder brengt. De keuze ligt nooit vast: je groeit door van Project Peak naar Full Throttle wanneer je er klaar voor bent.
Onderweg verander je veel meer dan alleen je lichaam — intensief, structureel en meetbaar, tot een gecontroleerde leefstijlverandering een nieuwe standaard wordt.
“Eigenlijk begon ik met niks.”
Als je Terry Groters vraagt hoe zijn bedrijf is ontstaan, verwacht dan geen gelikt ondernemersverhaal over strategieën, groeiplannen en succesformules. Hij haalt zijn schouders op, glimlacht even en zegt: "Eigenlijk begon ik met niks."
Dat typeert hem misschien wel het beste. Geen grote woorden. Geen borstklopperij. Gewoon doen.
Na acht jaar bij een groot bouwbedrijf in Deventer begon hij samen met zijn zwager voor zichzelf. Niet vanuit een groot pand of met een flinke investering, maar vanuit een schuurtje, een garagebox, wat gereedschap en een gedeelde aanhanger. In de weekenden pakten ze allerlei kleine klussen aan. Juist die afwisseling vond Terry mooi. Waar hij op grotere bouwprojecten vaak hetzelfde werk deed, kreeg hij nu rechtstreeks contact met klanten en zag hij een project van begin tot eind ontstaan.
Langzaam groeide het werk. De ene klant bracht de volgende mee. Kleine verbouwingen werden grotere verbouwingen. Uiteindelijk kwamen er complete woningen bij. Na een jaar of vijf begon Terry verder vooruit te kijken. Hij zag mogelijkheden om personeel aan te nemen en het bedrijf verder uit te bouwen. Zijn zwager keek daar anders naar. Voor hem was het goed zoals het was. "We wilden allebei iets anders. Dat is prima. Alleen moest ik toen wel zelf verder." En dus ging hij alleen verder.
Een oude koeienstal werd zijn eerste echte bedrijfsruimte. Niet omdat het zo'n droomlocatie was, maar omdat het werkte. Vanuit die stal bouwde hij verder aan zijn bedrijf. Overdag stond hij op de bouwplaats. 's Avonds begon het tweede deel van zijn werkdag. Offertes maken, materialen bestellen, nieuwe opdrachten binnenhalen, planningen maken en facturen versturen. "Ik werkte eigenlijk altijd."
Dat klinkt zwaar, maar Terry vertelt het alsof het de normaalste zaak van de wereld was. Want dat was het ook, tenminste, voor hem. Pas later realiseerde hij zich hoeveel druk hij zichzelf jarenlang had opgelegd.
Zijn bedrijf groeide door. Er kwamen mensen bij. Eerst vakmensen buiten, later ook ondersteuning op kantoor. Die eerste kantoorruimte ontstond letterlijk in de oude melkstal. Daarna werd er een klein kantoor omheen gebouwd. Zo groeide alles stap voor stap verder.
Maar met de groei groeide ook de verantwoordelijkheid en Terry voelde zich overal verantwoordelijk voor. Misschien wel iets té verantwoordelijk. Hij was het type ondernemer dat op zondag nog in de auto stapte als een klant ergens meezat. Ook als het eigenlijk best tot maandag kon wachten. Hij wilde mensen helpen. Problemen oplossen. Klanten tevreden houden.
Tot zijn vrouw daar steeds vaker iets van begon te vinden. Die zei op een gegeven moment:
“waarom moet jij altijd degene zijn die gaat?"
Dat waren geen makkelijke gesprekken.
Maar wel belangrijke gesprekken. Want terwijl Terry bezig was met klanten, medewerkers en projecten, draaide het gezinsleven gewoon door. Zijn vrouw zag hoe vaak hij zichzelf wegcijferde voor anderen. Hoe makkelijk hij zijn eigen planning aanpaste als iemand iets van hem vroeg.
Achteraf noemt hij dat een belangrijk kantelpunt. Niet omdat hij minder ging werken. Dat deed hij niet. Nog steeds maakt hij weken van zestig tot zeventig uur, maar hij leerde wel grenzen stellen. Leren dat niet iedere vraag direct een antwoord hoeft te krijgen. Leren dat niet ieder probleem zijn probleem hoeft te zijn. En misschien nog wel belangrijker: leren dat thuis óók mensen op hem rekenen.
Dat hij zichzelf daarbij een beetje uit het oog verloor, merkte hij pas veel later; tijdens een vakantie. Geen bijzonder moment, geen medische waarschuwing, geen schokkende gebeurtenis, maar gewoon een spiegel en een eerlijk moment.
Hij voelde zich minder fit dan vroeger. Minder energiek. Niet ziek, niet ongezond, maar simpelweg niet de versie van zichzelf die hij kende. Dat gevoel bleef hangen.
"Ik keek naar mezelf en dacht: dit moet anders."
Via Facebook kwam hij vervolgens bij Ralf van De Fitfabriek terecht. Hij besloot een proeftraining te doen….Gewoon eens kijken, meer niet, maar al tijdens die eerste trainingen werd hij behoorlijk met zichzelf geconfronteerd; niet doordat hij zware gewichten moest tillen, juist niet.
Totdat de verzuring erin schiet. Totdat je handen beginnen te trillen. Totdat je buiten adem bent terwijl je alleen maar even een slok water probeert te nemen.
Hij kan er inmiddels om lachen, maar op dat moment was het behoorlijk confronterend.
Want hoewel sport nooit helemaal uit zijn leven was verdwenen, ontdekte hij hoe snel conditie ongemerkt achteruit kan gaan.
Vroeger voetbalde hij. Al zegt hij zelf dat daar meer talent voor schoppen dan voor voetballen nodig was. Daarna volgden hardlopen en tennis. Dat laatste deed hij jarenlang fanatiek, totdat een hardnekkige tennisarm hem begon tegen te werken. Zelfs nu speelt die blessure nog regelmatig op. Ook kickboksen heeft hij gedaan, vroeger in Eerbeek. "Maar die schenen van mij zijn veel te gevoelig. Dat hoeft niet meer."
Toch bleef bewegen altijd belangrijk. Alleen was het ergens tussen werk, gezin en verantwoordelijkheden naar de achtergrond verdwenen.
Wat hem aansprak bij De Fitfabriek was niet zozeer het sporten zelf. Het was de manier waarop: persoonlijk, direct en eerlijk.
Eigenlijk precies zoals hij zelf met zijn klanten omgaat. Wanneer iemand hem vraagt wat de beste oplossing voor een woning is, vertelt hij niet wat de klant graag wil horen. Hij vertelt wat hij zelf zou doen. Diezelfde eerlijkheid vond hij terug bij Ralf. Soms confronterend, maar altijd oprecht. "Als iets beter kan, dan zegt hij dat gewoon."
Die overeenkomst gaat verder dan alleen eerlijk advies. Zowel bij Groters Bouwbedrijf als bij De Fitfabriek staat de mens centraal. Er wordt geluisterd, meegedacht en gezocht naar een oplossing die op de lange termijn het beste resultaat oplevert.
Geen standaardaanpak, geen snelle oplossingen, maar maatwerk, duidelijke communicatie en afspraken die worden nagekomen. Of het nu gaat om het bouwen van een woning of het bouwen aan een gezonder en sterker lichaam, de basis is hetzelfde: kwaliteit, vertrouwen en de overtuiging dat een duurzaam resultaat begint met persoonlijke aandacht en een goed plan.
De manier van Ralf werkte voor hem, niet de apps en niet het eindeloos registreren van voeding. Dat probeerde hij nog wel…. twee weken, toen was hij er klaar mee. "Dat hele app-gebeuren is niks voor mij."
"Ik werkte eigenlijk altijd."
Zijn eetpatroon veranderde daardoor eigenlijk nauwelijks. Nog steeds leeft hij grotendeels volgens het ritme dat hij als timmerman heeft opgebouwd. 's Ochtends vroeg op de zaak. Om tien uur koffie. Rond half één lunch. Avondeten rond zes uur.
Dat ritme zit er na al die jaren gewoon in.
Wat wel veranderde, was zijn bewustzijn, zijn beweging en zijn energieniveau. En vooral ook zijn discipline om tijd voor zichzelf vrij te maken. In eerste instantie begon hij met het twaalfwekenprogramma met twee trainingen per week; dinsdag bovenlichaam en vrijdag benen en onderlichaam, een overzichtelijke structuur die goed in zijn drukke agenda paste.
Zijn doel was simpel: Afvallen, maar vooral fitter worden en meer energie krijgen.
Na twaalf weken was hij ongeveer drie kilo kwijt. Niet spectaculair veel, maar tegelijkertijd zag hij zijn armen, benen en buik slanker worden. Door de spiermassa die hij opbouwde, bleef de weegschaal relatief rustig, maar de spiegel vertelde een ander verhaal.
En nog belangrijker: zijn energie vertelde een ander verhaal.
Wat begon als een twaalfwekenprogramma, stopte dan ook niet na twaalf weken. Een half jaar later stond hij er nog steeds. En nog steeds.
De trainingen plant hij bewust in de ochtend, hij kent zichzelf inmiddels goed genoeg, na een lange werkdag gaat hij niet meer sporten. Dat weet hij; dus staat het gewoon in de agenda! Anderhalf uur weg van de zaak > Trainen > Douchen > Terug naar het werk.
En juist die afspraak met een trainer blijkt voor hem belangrijk. Een stok achter de deur. Niet omdat iemand controleert of hij komt, maar omdat hij simpelweg zelden afzegt als hij ergens een afspraak voor heeft gemaakt.
Wat hij nooit had verwacht, was dat De Fitfabriek hem nog iets anders zou opleveren. Ondernemers. Niet in de vorm van netwerkbijeenkomsten, ontbijtsessies of businessclubs. Daar moet hij eerlijk gezegd weinig van hebben, maar wel doordat hij tijdens het trainen steeds vaker bekenden tegenkwam. Mensen uit de regio en ondernemers die hij al kende. Mensen als Ivo, zijn buurman en kameraad, maar ook andere ondernemers die hij door de jaren heen had leren kennen.
Soms ontstaat er een gesprek, soms een nieuwe connectie en soms zelfs werk. Niet omdat iemand daar actief mee bezig is, maar omdat gelijkgestemde mensen elkaar vanzelf tegenkomen.
Toch blijft Terry daarin vooral zichzelf, hij traint liever alleen dan in een groep, hij hoeft niet op de voorgrond. Geen spotlight. Geen aandacht.
"Laat mij maar gewoon trainen."
Misschien is dat precies waarom zijn verhaal zo goed past bij De Fitfabriek. Omdat het uiteindelijk niet gaat over kilo's, spieren of trainingsschema's. Het gaat over iemand die jarenlang bouwde aan zijn bedrijf, zijn klanten en zijn gezin, en ergens onderweg besloot dat hij óók weer wat aandacht mocht besteden aan zichzelf.
Niet met grote veranderingen, niet met ingewikkelde diëten, maar gewoon door twee keer per week een afspraak te maken die net zo belangrijk werd als iedere andere afspraak in zijn agenda.
En…… zoals Terry zelf inmiddels weet:
"Als je ergens consequent aan blijft bouwen, dan zie je uiteindelijk altijd resultaat!"
“Samen Sterker.”
Soms begint een grote verandering met één eerlijk moment. Voor Sandy was dat het moment waarop ze zichzelf nauwelijks nog herkende. Ze voelde zich lamlendig, zat niet lekker in haar vel en merkte dat de vrouw die ze in de spiegel zag, niet meer was wie ze wilde zijn.
In plaats van te wachten tot het nieuwe jaar besloot ze dat het op 1 december al genoeg was geweest. Ze wilde zich weer fit voelen, weer energie hebben en vooral weer trots kunnen zijn op zichzelf. Daarom stapte ze de Fitfabriek binnen, zonder precies te weten wat ze kon verwachten, maar wel met het gevoel dat er iets moest veranderen.
Die keuze bleek uiteindelijk niet alleen haar eigen leven te veranderen, maar ook dat van haar partner Sander. In het begin keek hij vooral vanaf de zijlijn toe. Hij zag hoe Sandy langzaam veranderde. Niet alleen doordat de kilo's verdwenen, maar vooral doordat haar energie terugkwam.
Ze werd vrolijker, straalde weer en kreeg zichtbaar meer plezier in het leven. Zoals hij zelf zegt: "Ze had het vuur weer in haar ogen." Juist dat maakte hem nieuwsgierig. Als sporten zoveel met haar deed, wilde hij zelf ook ervaren wat het met hem zou kunnen doen.
Toen ook Sander voor het eerst binnenstapte, begreep hij meteen waarom Sandy zo enthousiast was. De Fitfabriek voelde anders dan de sportscholen die ze daarvoor hadden gezien. Geen grote anonieme fitnesszaal waar iedereen langs elkaar heen leeft, maar een plek waar mensen elkaar begroeten, waar tijd is voor een praatje en waar niemand wordt beoordeeld op zijn niveau of uiterlijk.
Dat gevoel van welkom zijn viel hen allebei direct op. Sander omschrijft het heel eenvoudig: "Je wordt altijd begroet." Sandy vult hem lachend aan: "Het is gewoon een fijne sfeer. Samen sporten, zonder poespas."
Juist die laagdrempeligheid zorgde ervoor dat sporten leuk werd. Iedereen volgt zijn eigen route en werkt aan zijn eigen doelen, maar ondertussen ontstaat er vanzelf een gevoel van saamhorigheid. Je hoeft niet de sterkste of de snelste te zijn om erbij te horen. Je hoeft alleen maar binnen te stappen.
Hoewel Sandy inmiddels al aardig haar draai had gevonden, kreeg Sander tijdens zijn eerste training direct een flinke realitycheck. Vol enthousiasme begon hij aan de oefeningen, totdat de buikspieren aan de beurt waren. Terwijl de rest van de groep alweer overeind kwam voor de volgende oefening, lag hij nog volledig uitgeput op de mat naar het plafond te staren. Toen hoorde hij ineens de bekende stem van Ralf: "Sander... kom je nog?"
Het leverde een hoop gelach op, maar juist dat moment typeert volgens hem de sfeer binnen de Fitfabriek. Er wordt hard gewerkt en je wordt uitgedaagd om net iets meer te geven dan je zelf denkt te kunnen, maar er is altijd ruimte voor humor. Niemand kijkt vreemd op als iets niet meteen lukt. Integendeel, juist die kleine momenten zorgen ervoor dat je de volgende keer met nog meer motivatie terugkomt.
"Iedereen die hier binnenkomt, wordt ook echt gezien."
Samen vonden Sandy en Sander onder begeleiding van Randy hun eigen ritme. De trainingen vormen daarbij slechts een deel van het verhaal. Ook voeding, leefstijl en herstel krijgen volop aandacht. Er wordt regelmatig gewogen, de voortgang wordt besproken en waar nodig wordt het plan aangepast. Alles draait om een aanpak die niet tijdelijk werkt, maar die ook op de lange termijn vol te houden is.
Wat hen vooral aanspreekt, is dat er altijd iemand meekijkt. Wanneer een oefening beter kan, wordt dat direct uitgelegd. Maar er is minstens zoveel aandacht voor hoe iemand zich voelt. Op dagen dat één van hen minder energie heeft of zichtbaar niet lekker in zijn vel zit, blijft dat niet onopgemerkt. Er is altijd iemand die even vraagt hoe het gaat. Juist daardoor voelt sporten hier persoonlijk en vertrouwd.
In het verleden hadden ze allebei ervaren hoe moeilijk het is om een streng dieet vol te houden. Regels, verboden producten en schema's die je leven volledig beheersen, pasten simpelweg niet bij hen. Zoals Sander lachend zegt: "We zijn geen konijnen." Daarom spreekt de aanpak van de Fitfabriek hen zo aan. Er wordt niet gewerkt met extreme diëten, maar met bewuste keuzes die ook over vijf of tien jaar nog haalbaar zijn.
Daardoor veranderde niet alleen hun eetpatroon, maar hun hele leefstijl. Ze voelen zich fitter, slapen beter en merken dat hun conditie iedere week vooruitgaat. De resultaten zijn zichtbaar op de weegschaal, maar misschien nog wel belangrijker: ze voelen zich allebei weer goed in hun eigen lichaam.
"Je wordt uitgedaagd, maar nooit aan je lot overgelaten."
Hoewel Sandy en Sander ieder hun eigen persoonlijke doel hebben, voelen ze dat ze samen dezelfde reis maken. Sander wil weer fit genoeg worden om met zijn vriendenteam een potje voetbal te kunnen spelen zonder dat zijn conditie hem in de weg zit.
Sandy heeft zichzelf als doel gesteld om uiteindelijk 25 kilo af te vallen. Daarbij kijkt ze veel minder naar het getal op de weegschaal dan naar hoe ze zich voelt wanneer ze in de spiegel kijkt.
Ondertussen kijken ze alweer voorzichtig naar een volgende uitdaging. Binnen de Fitfabriek willen ze hun conditie verder uitbouwen met het looptraject, waarin hardlopen, techniek en ademhaling centraal staan. Niet omdat ze koste wat kost moeten presteren, maar omdat ze hebben ontdekt hoeveel plezier het geeft om samen ergens naartoe te werken.
Misschien is dat wel de mooiste verandering die de Fitfabriek hen heeft gebracht. Sandy begon deze reis alleen, maar inmiddels lopen ze samen hetzelfde pad.
Ze motiveren elkaar, vangen elkaar op wanneer het even tegenzit en vieren samen iedere stap vooruit. Gezond leven draait voor hen allang niet meer alleen om afvallen of sterker worden.
Het gaat om samen groeien, elkaar beter maken en iedere dag opnieuw kiezen voor een leven vol energie. Dat maakt hen niet alleen fitter, maar ook sterker als stel.
De kern van Total Body Power is de combinatie van supersets met het TABATA-interval‑principe — een intensieve prikkel voor hart én spieren, binnen een minimale tijdspanne. Elke sessie bestaat uit 6 werksets, elk gericht op een specifieke spiergroep of combinatie daarvan.
Overhead dumbbell press wisselt af met side lateral raises — twee complementaire krachtoefeningen die dezelfde spiergroep continu belasten, zonder de spier ooit echt te laten rusten.
| 01–06 · werksets | Zes werksets van 3’50″ elk, gericht op een specifieke spiergroep of combinatie — opgebouwd uit vier cycli van 20″ werk / 10″ rust, per oefeningpaar. |
| Tussen de sets | 45 seconden rust tussen elke werkset — cruciaal voor gedeeltelijk herstel en de voorbereiding op de volgende spiergroep. |
| Actieve duur | De 6 werksets inclusief rustmomenten daartussen komen samen uit op circa 26’45″. |
| Sessie totaal | Dat laat binnen de sessie van 30 minuten voldoende ruimte voor een gedegen warming‑up en cooling‑down. |
Relatief lichtere gewichten en korte rustintervallen zorgen voor aanzienlijke spierbelasting, terwijl de peesbelasting laag blijft. Dat minimaliseert het risico op blessures aan gewrichten en pezen, terwijl de spieren effectief worden geprikkeld voor hypertrofie en verhoogde spieruithouding.
Veilig · efficient · maximaal resultaat in minimale tijd.
"Juist de sport die haar fitter maakte, heeft haar waarschijnlijk ook haar leven gered."
Danique is 22 jaar, maar leeft al als een ondernemer met jaren ervaring. Op de zolder van haar ouderlijk huis in Teuge heeft ze haar eigen kapsalon opgebouwd, waar ze zes dagen per week van ’s morgens vroeg tot ’s avonds laat haar klanten ontvangt.
Ooit begon ze als schoonheidsspecialiste, maar tijdens de coronaperiode besloot ze zich om te scholen tot kapster. Inmiddels combineert ze beide vakken onder één dak.
Een bewuste keuze, want door vanuit huis te werken hoeft ze geen duur bedrijfspand te huren en kan ze haar klanten een betaalbare behandeling bieden. Ze houdt van aanpakken, werkt lange dagen en zit zelden stil. Toch was er één ding waar ze al jarenlang tegenaan liep: ze voelde zich niet gelukkig in haar eigen lichaam.
Afvallen had ze al talloze keren geprobeerd. Iedere keer begon ze vol motivatie aan een nieuw dieet of voedingsschema, maar uiteindelijk liep ze steeds tegen hetzelfde probleem aan. De adviezen waren zo streng dat ze het simpelweg niet vol kon houden. Ze herinnert zich nog goed hoe haar ooit werd verteld dat ze iedere dag hetzelfde moest eten.
"Ik had daar een man en die zei dan tegen mij: ja maar dan moet je gewoon elke dag voor je lunch ijsbergsla met komijn eten. En elke keer moet je dit en dit eten. En ik werd er zo zat van. En dat is gewoon niet vol te houden. Dan is ook het leven niet meer leuk."
Ze wist dat ze niet op zoek was naar het volgende dieet. Ze zocht een manier van leven die ze ook over tien jaar nog kon volhouden.
Via haar vader kende Danique Ralf al. Toen ze besloot om bij de Fitfabriek te gaan sporten, voelde dat eigenlijk direct vertrouwd.
Vanaf het eerste gesprek merkte ze dat de aanpak anders was dan ze gewend was. Er werd niet gekeken naar wat ze woog of hoeveel kilo ze moest afvallen. Er werd vooral gekeken naar haar als persoon en naar een plan dat paste bij haar drukke leven als zelfstandig ondernemer.
Ze begon met een achtwekentraject waarin sporten en voeding hand in hand gingen. Voor het eerst kreeg ze inzicht in wat ze eigenlijk at en leerde ze met behulp van de app VetSecret dat gezond leven niet draait om alles verbieden.
Ze ontdekte dat een Magnum op zijn tijd helemaal geen probleem is, zolang de rest van de dag maar in balans is. Juist die vrijheid gaf haar rust. Ze hoefde niet langer perfect te zijn. Ze moest alleen leren hoe ze keuzes kon maken die ze ook op de lange termijn vol zou houden.
Langzaam veranderde haar manier van denken. Gezond leven werd geen tijdelijke actie meer om snel gewicht te verliezen, maar een leefstijl waar ze zich goed bij voelde. Daardoor veranderde ook haar motivatie. Ze sportte niet langer omdat het moest, maar omdat ze merkte hoeveel energie en plezier het haar opleverde.
Wat begon met twee personal trainingen per week groeide al snel uit tot veel meer. Iedere week voelde Danique zich sterker worden.
Niet alleen omdat de kilo’s verdwenen, maar vooral omdat ze ontdekte hoe leuk sporten eigenlijk kon zijn. Ze begon zichzelf uit te dagen, kreeg steeds meer vertrouwen in haar eigen lichaam en merkte dat ze ook buiten de sportschool veel energieker was.
Al snel stond ze vijf dagen per week in de Fitfabriek. Ze werkte aan haar kracht, haar conditie en deed fanatiek mee aan de inmiddels bekende Freaky Friday, waar de muziek hard staat, het tempo hoog ligt en iedereen elkaar stimuleert om net dat beetje extra te geven. Die energie werkte aanstekelijk. Iedere training voelde als een overwinning en gaf haar steeds meer zelfvertrouwen.
In relatief korte tijd viel ze twintig kilo af, maar het mooiste resultaat was misschien wel dat ze sporten echt leuk was gaan vinden. Iets waarvan ze nooit had gedacht dat ze het ooit zou zeggen.
Juist tijdens één van die intensieve trainingen gebeurde er iets wat niemand had zien aankomen. Haar hartslag schoot ineens door naar 210 slagen per minuut. Ze voelde tintelingen in haar vingers en haar armen begonnen uit te vallen.
In eerste instantie leek het alsof ze simpelweg te diep was gegaan tijdens de training, maar het gevoel verdween niet. Na verschillende onderzoeken bij de cardioloog kwam uiteindelijk de diagnose: een aangeboren hartafwijking.
Dat nieuws kwam hard binnen. Tegelijkertijd besefte Danique dat juist het sporten ervoor had gezorgd dat het probleem op tijd werd ontdekt. Als ze nooit was begonnen met trainen, zichzelf nooit zo had uitgedaagd en haar grenzen nooit had opgezocht, was de hartafwijking waarschijnlijk pas veel later aan het licht gekomen. Misschien wel op een moment waarop de gevolgen veel ernstiger waren geweest.
Op 29 juli staat een katheterablatie gepland die het hartritmeprobleem moet verhelpen. Tot die tijd moet Danique noodgedwongen rustiger aan doen. Voor iemand die gewend is om zes dagen per week te werken en daarnaast vijf keer per week fanatiek te sporten, is dat misschien wel de grootste uitdaging van allemaal.
Juist nu merkt ze hoeveel sporten onderdeel van haar leven is geworden. Ze mist de energie van de trainingen, de gezelligheid binnen de Fitfabriek en het gevoel dat ze na iedere training sterker naar huis ging. Dat had ze zichzelf een paar jaar geleden nooit horen zeggen. "Ik miste het sporten echt. Nou, dat had ik echt nooit verwacht."
Toch overheerst geen angst. Ze weet dat deze periode tijdelijk is en kijkt vooral vooruit. Naar het moment waarop ze haar conditie weer kan opbouwen, opnieuw kan aansluiten bij de trainingen en haar sportieve doelen weer kan oppakken. De avondtrail in oktober staat alweer voorzichtig op haar lijstje.
De Fitfabriek is voor Danique inmiddels veel meer geworden dan een plek waar ze sport. Het is een omgeving waar ze zichzelf kan zijn, waar hard wordt gewerkt, veel wordt gelachen en waar mensen elkaar helpen om iedere week een betere versie van zichzelf te worden.
Juist die combinatie van persoonlijke aandacht, plezier en sportieve uitdaging maakt dat ze iedere keer weer met energie binnenstapt.
Dat typeert Danique misschien wel het best. Ze blijft niet hangen in tegenslag, maar kijkt vooruit. Naar haar herstel, naar haar volgende training en naar alles wat nog gaat komen.
Haar verhaal laat zien dat sporten soms veel meer doet dan alleen je lichaam veranderen. Het geeft vertrouwen, energie en nieuwe doelen. En soms gebeurt er iets wat niemand had kunnen voorspellen.
Soms redt sporten niet alleen je conditie, maar misschien wel je leven.
"Soms ontdek je pas hoe sterk je bent als je jezelf durft uit te dagen."
"Soms duurt het jaren
voordat je ontdekt dat
je vader al die tijd gelijk had."
Albert Schaafsma is een ondernemer pur sang. Als eigenaar van Rapidoort doet hij precies waar hij goed in is: inkopen, verkopen en ondernemen. Geen groot bedrijf met personeel, geen ingewikkelde organisatiestructuren en geen onnodige ballast. Hij heeft zijn onderneming bewust teruggebracht naar de essentie. Dat geeft hem de vrijheid om te doen waar hij energie van krijgt en de rust om zijn eigen koers te bepalen.
Die balans kwam echter niet vanzelf. Toen Albert in 2005 voor zichzelf begon, dacht hij dat hij alles aankon. Hij bouwde een bedrijf op, nam personeel aan en probeerde alle rollen tegelijk te vervullen. Pas achteraf realiseerde hij zich dat juist daar zijn grootste valkuil lag. De druk van het ondernemerschap, de verantwoordelijkheid voor medewerkers en de constante prikkels vroegen veel meer van hem dan hij destijds wilde toegeven. Zijn vader had hem daarvoor al gewaarschuwd.
Albert kijkt met veel bewondering terug op zijn vader. Niet alleen omdat hij hem wijze ondernemerslessen meegaf, maar vooral omdat hij er altijd was op de momenten dat het er écht toe deed.
Na een ernstig ongeluk in 1988 veranderde zijn leven ingrijpend. Zijn vader week geen moment van zijn zijde. Hij vocht voor hem tijdens zware rechtszaken, stond naast hem tijdens de medische trajecten en bleef in hem geloven totdat Albert letterlijk weer op eigen benen kon staan.
Die onvoorwaardelijke steun heeft diepe indruk gemaakt.
Ook de adviezen van zijn vader bleven altijd hangen, al duurde het jaren voordat Albert werkelijk begreep wat ermee werd bedoeld: "Neem geen personeel." Als jonge ondernemer vond hij dat een vreemde uitspraak. Groei betekende toch juist mensen aannemen? Pas veel later ontdekte hij waarom zijn vader hem daarvoor wilde behoeden.
Die les kwam op een harde manier.
In een periode waarin Albert kwetsbaar was, vertrouwde hij iemand zijn bedrijf toe. Iemand waarvan hij dacht dat hij op kon bouwen. Dat vertrouwen werd uiteindelijk beschaamd. Zijn bedrijf werd hem afgenomen, een ervaring die hem niet alleen zakelijk, maar vooral persoonlijk diep raakte.
Toch kijkt hij daar vandaag anders op terug.
Het verlies dwong hem opnieuw naar zichzelf te kijken. Hij ontdekte dat zijn kracht helemaal niet lag in het managen van mensen of het bouwen van een grote organisatie. Zijn kracht zat in zijn vakmanschap, zijn handelsgeest en de vrijheid om zelfstandig beslissingen te nemen.
Vanaf dat moment koos hij bewust voor eenvoud.
Minder ingewikkeld, minder afhankelijk, meer rust en meer balans.
Die zoektocht naar balans bracht Albert uiteindelijk ook bij de Fitfabriek.
Voor hem is sporten nooit zomaar een hobby geweest. Het is een noodzakelijk onderdeel van zijn leven. Juist na alles wat hij heeft meegemaakt, weet hij hoe belangrijk het is om zowel lichamelijk als mentaal sterk te blijven. Boksen geeft hem focus, structuur en een manier om spanning los te laten. Zodra hij de handschoenen aantrekt, verdwijnen de gedachten aan werk, verantwoordelijkheden en alles wat zich daarbuiten afspeelt.
Na verschillende ondernemersgroepen en sportscholen, waar de continuïteit vaak ontbrak, vond hij uiteindelijk zijn plek bij Ralf.
Die klik was er vrijwel direct.
Niet alleen omdat Ralf verstand heeft van boksen, maar vooral omdat hij begrijpt wat niet-aangeboren hersenletsel met iemand doet. Hij ziet niet alleen Alberts schouder of de fysieke beperkingen waarmee hij soms rekening moet houden, maar begrijpt ook dat rust, structuur en vertrouwen minstens zo belangrijk zijn als een goede training.
"Bij Ralf hoef ik niets uit te leggen.
Hij begrijpt wat ik nodig heb."
Voor Albert is de Fitfabriek daarom veel meer dan een plek om te sporten. Het is een omgeving waarin hij zichzelf kan zijn en waarin hij met vertrouwen zijn grenzen durft op te zoeken. Juist omdat hij weet dat Ralf precies ziet wat wel en niet verantwoord is, kan hij tijdens een training volledig loslaten.
Dat vertrouwen is in de loop der jaren alleen maar sterker geworden. Albert omschrijft Ralf als stabiel, loyaal en iemand die altijd voor zijn mensen klaarstaat. Toen Ralf besloot zijn eigen weg te gaan en de Fitfabriek begon, hoefde Albert daar dan ook geen seconde over na te denken.
Hij ging mee. Vanaf de eerste dag.
Niet alleen vanwege de trainingen, maar vooral vanwege de mens achter de coach.
Op zijn 55e kijkt Albert anders naar succes dan vroeger. Waar hij ooit dacht dat groeien betekende dat je steeds groter moest worden, weet hij nu dat echte rijkdom ergens anders zit. Voor hem draait ondernemen tegenwoordig om vrijheid. De vrijheid om zijn eigen keuzes te maken, zijn werk op zijn eigen manier te doen en tegelijkertijd voldoende ruimte over te houden om van het leven te genieten.
Sport speelt daarin een belangrijke rol. De trainingen geven hem niet alleen energie, maar helpen hem ook om scherp te blijven, zowel zakelijk als privé. Ze zorgen voor de balans die hij jarenlang heeft gezocht en herinneren hem eraan hoe belangrijk het is om goed voor jezelf te blijven zorgen. "Je hoeft niet altijd groter te worden om succesvoller te zijn."
Diezelfde balans gunt hij ook anderen. Hij ziet de Fitfabriek groeien tot een plek waar steeds meer mensen ontdekken dat sporten veel verder gaat dan alleen fitter worden. Het is een omgeving waar persoonlijke aandacht, vertrouwen en oprechte betrokkenheid centraal staan. Een plek waar niet alleen naar de sporter wordt gekeken, maar vooral naar de mens daarachter.
Misschien is dat wel de grootste les die Albert onderweg heeft geleerd. Het leven draait uiteindelijk niet om zoveel mogelijk bereiken, maar om weten wat echt belangrijk is. Voor hem zijn dat rust, vrijheid, gezondheid en mensen waarop je kunt bouwen. En juist daarom voelt de Fitfabriek voor hem als veel meer dan een sportschool. Het is de plek waar al die dingen samenkomen en waar hij, na alles wat het leven hem heeft geleerd, precies heeft gevonden waar hij al die jaren naar op zoek was: balans.
Samen trainen, fysiek sterker en optimaal begeleid. Bij De Fitfabriek loop je nooit alleen en nooit onvoorbereid.
Of je nu vanaf het nulpunt je eerste minuut hardloopt of traint voor een uitdagende bergachtige Ultra-trail: wij hebben de expertise, de community en de juiste middelen om jou over de streep te trekken. Ons ultieme doel? Jou meenemen de natuur in, de paden op.
Heb je momenteel moeite om één minuut hard te lopen? Geen probleem – we starten bij het nulpunt en bouwen extreem rustig op, veilig en verantwoord.
Ben je de beginnersfase voorbij? Dan gaan we dieper in op intervallen en techniekverbetering, met een groeiende focus op lopen in de natuur.
Of je nu gaat voor een snelle 5 km op de weg of een uitdagende trail in de bergen: wij zorgen dat je klaar bent voor de startstreep van jouw (of ons gezamenlijke) event.
| Gezamenlijk moment | 1x per week samen lopen – techniek & motivatie. |
| Persoonlijk schema | Maatwerkplan voor je individuele trainingen en jouw specifieke (trail) doel. |
| Krachttraining | 1x per week toegang tot de gym incl. ondersteunend schema voor lopers. |
| Faciliteiten | Loopbanden (heuveltraining/demping) en de stairclimber. |
| Expertise | Directe lijnen met onze interne fysio (behandeling op eigen kosten/verzekering). |
| Events | Gezamenlijk toewerken naar (trail) evenementen voor meer beleving en verbondenheid. |
“Face Everything And Rise.”
Voor Tirsa (32) draait haar leven om mensen. Als sociotherapeut en senior op een klinische afdeling binnen de verslavingszorg begeleidt ze dagelijks cliënten die vechten voor hun herstel. Ze haalt enorm veel voldoening uit haar werk.
Er zijn voor anderen zit in haar natuur. Misschien juist omdat ze uit eigen ervaring weet dat het leven soms behoorlijk ingewikkeld kan zijn. Met een persoonlijke achtergrond in verslaving begrijpt ze als geen ander hoe belangrijk eerlijkheid, discipline en vertrouwen zijn tijdens een herstelproces.
Maar juist die betrokkenheid werd uiteindelijk ook haar grootste valkuil.
De combinatie van een fulltimebaan, haar verantwoordelijkheid als senior en privéomstandigheden zorgde ervoor dat de balans langzaam verdween. Ze stond altijd 'aan'. Altijd beschikbaar. Altijd nog nét dat stapje extra. Tot haar lichaam uiteindelijk aan de noodrem trok. Sinds een maand zit ze thuis. Confronterend, maar ook noodzakelijk.
"Nee" leren zeggen bleek misschien wel de moeilijkste les van allemaal.
Wie Tirsa kent, weet dat ze niets half doet. Dat geldt voor haar werk, maar minstens zo sterk voor haar sport.
Wanneer ze ergens voor kiest, gaat ze er volledig voor. Die gedrevenheid bracht haar veel, maar leverde in het verleden ook regelmatig blessures op.
In grote sportscholen trainde ze vooral op karakter. Nog een extra set. Nog een paar kilometer. Nog een training erbij. Rust voelde bijna als opgeven.
Ze merkte dat ze niet op zoek was naar nóg een sportschool.
Ze zocht iemand die haar niet alleen kon motiveren om harder te trainen, maar vooral kon leren wanneer het verstandiger was om juist gas terug te nemen. "Mijn uitdaging is niet om mezelf te motiveren. Mijn uitdaging is juist om op tijd te stoppen."
Via een twaalfweekstraject kwam ze terecht bij Fitfabriek De Baard. Wat begon als een tijdelijk programma groeide al snel uit tot een vast onderdeel van haar leven.
Waar ze zich in grote sportscholen vaak één van de velen voelde, vond ze hier iets totaal anders. Een plek waar mensen elkaar kennen, waar oprechte aandacht is en waar niemand zich beter voordoet dan hij is. "Het voelt een beetje als mijn kerk," zegt ze lachend. "Geen theater, geen schone schijn, maar gewoon echte mensen."
Binnen de Fitfabriek ontdekte Tirsa dat goede begeleiding veel verder gaat dan een trainingsschema.
Coach Ralf kijkt niet alleen naar de kilo's op de halter of de snelheid van een intervaltraining. Hij kijkt naar het complete plaatje: voeding, slaap, stress en herstel. Juist dat maakt volgens Tirsa het verschil.
Met haar ADHD heeft ze van nature de neiging om altijd door te gaan. Stilzitten voelt al snel als achteruitgang. Waar veel trainers haar enthousiasme zouden belonen met nóg een trainingsschema, doet Ralf soms precies het tegenovergestelde.
Hij remt haar af.
Dat gebeurt zelfs wanneer ze buiten de Fitfabriek traint. Via Strava volgt hij haar voorbereiding op ultralopen. Ziet hij dat de belasting te hoog wordt of dat haar herstel achterblijft, dan krijgt ze een bericht.
Niet omdat ze minder ambitieus moet zijn, maar omdat slimmer trainen uiteindelijk veel meer oplevert dan altijd maar harder werken.
"Een goede coach leert je niet alleen harder trainen, maar vooral slimmer herstellen."
Dat inzicht veranderde haar complete kijk op sport. Ze ontdekte dat prestaties niet alleen worden opgebouwd tijdens zware trainingen, maar juist in de uren daarna. Herstel is geen onderbreking van het proces; herstel ís het proces.
Die nieuwe manier van denken helpt haar ook tijdens haar voorbereiding op ultralopen.
Afstanden waarbij karakter belangrijk is, maar waarbij voeding, rust en belastbaarheid uiteindelijk bepalen of je de finish haalt.
Waar ze vroeger dacht dat nóg harder trainen de oplossing was, begrijpt ze nu dat periodiseren minstens zo belangrijk is. Zware trainingsweken worden afgewisseld met herstel. Intensiteit met rust. Inspanning met ontspanning.
Ralf behandelt haar daarbij niet voorzichtig omdat ze thuis zit. Hij behandelt haar als een atleet.
Hij daagt haar uit wanneer dat nodig is en remt haar af wanneer haar enthousiasme groter is dan haar belastbaarheid.
Juist dat vertrouwen geeft haar rust.
Daarnaast helpt het dat Ralf ook zijn eigen tegenslagen deelt. Niet vanuit een theorieboek, maar vanuit eigen ervaring. Dat maakt de begeleiding eerlijk en geloofwaardig.
Niet alleen haar trainingen veranderden. Ook haar kijk op voeding kreeg een compleet andere invulling.
Geen strenge diëten of verboden producten, maar leren begrijpen wat haar lichaam nodig heeft om te kunnen presteren.
Door inzicht te krijgen in haar macroverdeling — ongeveer 40% eiwitten, 40% koolhydraten en 20% vetten — ontdekte ze hoeveel invloed voeding heeft op zowel prestaties als herstel.
Een belangrijk omslagpunt kwam na haar eerste ultraloop van 50 kilometer.
Waar ze vroeger misschien minder zou eten om op gewicht te blijven, weet ze nu dat haar lichaam juist extra brandstof nodig heeft om te herstellen.
Niet minder eten, maar slimmer eten.
Het resultaat is zichtbaar. Tirsa verloor 13 kilo. Maar belangrijker nog: ze voelt zich sterker, energieker en fitter dan ooit. Niet omdat de weegschaal dat zegt, maar omdat haar lichaam eindelijk krijgt wat het nodig heeft om te presteren én te herstellen.
"De Fitfabriek leert me dat ik niet altijd de sterkste hoef te zijn. Wel de eerlijkste naar mezelf."
Wat de Fitfabriek volgens Tirsa echt bijzonder maakt, is niet één training of één coach. Het is de combinatie van deskundigheid en menselijkheid. Er wordt serieus getraind en er worden sportieve doelen nagestreefd, maar er is minstens zoveel aandacht voor de persoon achter de sporter.
Juist in een periode waarin ze zelf moest accepteren dat herstel niet vanzelfsprekend is, voelde ze zich nooit beoordeeld. Er was ruimte voor een goed gesprek, voor humor, maar ook voor eerlijkheid wanneer het even minder ging. Niet alles hoeft hier perfect te zijn. Sterker nog, juist doordat iedereen zijn eigen verhaal meebrengt, ontstaat er een omgeving waarin je jezelf kunt zijn.
Die openheid sluit naadloos aan bij haar werk in de verslavingszorg. Ook daar begint echte verandering pas op het moment dat iemand eerlijk durft te kijken naar zichzelf. Precies diezelfde gedachte herkent ze iedere week weer tijdens haar trainingen.
Het persoonlijke motto van Tirsa luidt F.E.A.R. – Face Everything And Rise. Vier woorden die misschien wel beter dan iets anders omschrijven hoe zij tegenwoordig in het leven staat.
Waar ze vroeger dacht dat vooruitgang vooral betekende dat je harder moest werken, sneller moest lopen of nóg een stap extra moest zetten, weet ze nu dat echte groei ergens anders begint. Bij luisteren naar je lichaam. Bij herstellen wanneer dat nodig is. En bij accepteren dat grenzen geen beperking zijn, maar juist de basis om duurzaam sterk te blijven.
Sport heeft haar daarbij meer gegeven dan alleen een fitter lichaam. Iedere krachttraining, iedere duurloop en ieder gesprek met haar coach helpt haar om ook buiten de sportschool betere keuzes te maken.
Voor Tirsa is de Fitfabriek daarom veel meer dan een plek waar ze traint voor een ultraloop of werkt aan haar conditie. Het is een plek waar ze iedere week opnieuw investeert in zichzelf, zodat ze ook weer klaar kan staan voor anderen.
Want uiteindelijk ontdekte ze dat de grootste prestatie niet zit in altijd doorgaan. De grootste prestatie is weten wanneer je even moet stilstaan, zodat je daarna met nieuwe energie weer vooruit kunt.
“Dat zit altijd
al in mij… hoe
ver kan ik
eigenlijk gaan?”
Sommige mensen sporten om fit te blijven. Anderen omdat het goed voor ze is. Voor Peter Vredeveld Brouwer is bewegen veel meer dan dat. Het is een manier van leven. Een manier om zijn hoofd leeg te maken, energie op te bouwen en steeds opnieuw te ontdekken waar zijn grenzen liggen.
Vijf en een half jaar geleden verruilde Peter de drukte van Amsterdam voor de rust van Twello. Na jarenlang leven tussen de files en de hectiek koos hij bewust voor ruimte, natuur en een andere manier van leven. Het bleek een keuze die perfect bij hem past.
Inmiddels is de 54-jarige Peter een vertrouwd gezicht in de regio. Overdag werkt hij als examinator bij het CBR, daarnaast is hij vrijwilliger bij de plaatselijke molen waar hij momenteel de opleiding tot molenaar afrondt. Maar wie hem écht kent, weet dat je hem net zo vaak tegenkomt in de Fitfabriek, op een hardlooppad of ergens diep in de bossen rondom Apeldoorn. Want stilzitten past simpelweg niet bij Peter.
"Als ik even niet sport, dan word ik ongeduldig."
Sport loopt als een rode draad door zijn leven. Vroeger stond hij vooral op het voetbalveld, tegenwoordig zoekt hij zijn uitdaging op een heel andere manier. Niet door tegen een tegenstander te spelen, maar door iedere week opnieuw zichzelf uit te dagen.
Die behoefte om grenzen te verleggen zit diep.
Niet omdat hij moet bewijzen dat hij sterker is dan een ander, maar omdat hij nieuwsgierig blijft naar wat zijn lichaam allemaal kan.
Juist die instelling maakt dat hij steeds nieuwe doelen zoekt. Wanneer het ene doel is behaald, verschijnt het volgende alweer aan de horizon. ”Je hoeft niet altijd harder te trainen. Soms moet iemand je juist vertellen dat je even gas terug moet nemen."
Juist daarin vond Peter iets bijzonders bij de Fitfabriek.
Waar veel sportscholen vooral faciliteiten bieden, vond hij hier begeleiding. Vanaf het eerste moment merkte hij dat hij geen nummer was, maar een persoon. Er is aandacht voor zijn doelen, ruimte voor vragen en altijd iemand die meekijkt of hij technisch goed traint.
Voor Peter speelt Ralf daarin een belangrijke rol. Hij stimuleert hem om zijn grenzen te verleggen, maar durft net zo goed op de rem te trappen wanneer dat nodig is. Dat is soms precies wat Peter nodig heeft. Zijn enthousiasme en doorzettingsvermogen zorgen er namelijk regelmatig voor dat hij nóg een stapje verder wil gaan.
Juist die combinatie van uitdagen én beschermen maakt volgens Peter het verschil. Daardoor kan hij blijven werken aan zijn ambitieuze doelen zonder onnodige risico's te nemen.
Peter heeft inmiddels meerdere grote uitdagingen achter zijn naam staan, waaronder de zware Strong Viking-runs. Toch ligt zijn grootste uitdaging nog voor hem. Na een eerdere poging die niet bracht wat hij ervan had gehoopt, richt hij zijn volledige focus op september. Dan wil hij deelnemen aan de 102 kilometer lange Ultron Viking, een loodzware Ultronloop waarbij niet alleen het lichaam, maar vooral het doorzettingsvermogen wordt getest.
Het is precies het soort uitdaging waar Peter energie van krijgt. Niet omdat het makkelijk is, maar juist omdat het moeilijk lijkt. "Iedere training heeft een doel. Samen vormen ze de weg naar iets veel groters."
Wie Peter ziet trainen, ziet niet iemand die zomaar wat doet. Achter iedere trainingsdag zit een gedachte. Zijn week is zorgvuldig opgebouwd, waarbij belasting en herstel elkaar afwisselen. Juist die structuur maakt dat hij steeds sterker wordt, blessures voorkomt en zich kan voorbereiden op extreme uitdagingen zoals de Ultron Viking.
De week begint op maandag met krachttraining. Na het weekend legt Peter bewust de fundering voor de rest van de week. Door te werken aan spierkracht en stabiliteit bouwt hij niet alleen meer vermogen op, maar versterkt hij ook pezen, gewrichten en zijn romp. Die stevige basis is essentieel om de intensieve looptrainingen later in de week veilig aan te kunnen.
Op dinsdag verruilt hij de fitnessvloer voor zijn hardloopschoenen. Deze training staat volledig in het teken van duurvermogen. Kilometer voor kilometer leert zijn lichaam efficiënter omgaan met inspanning. Zijn conditie groeit, zijn hart en longen worden sterker en tegelijkertijd bouwt hij het mentale uithoudingsvermogen op dat nodig is voor Ultronlopen.
Woensdag staat in de Fitfabriek bekend als Wicked Wednesday. Tijdens deze intensieve groepsles ligt de nadruk op buikspieren, benen en billen. Juist deze spiergroepen vormen de motor van vrijwel iedere beweging die Peter maakt tijdens het hardlopen, voetballen en krachttrainen. Door de nadruk op stabiliteit en coördinatie ontstaat een sterker lichaam dat grote belasting beter kan opvangen en efficiënter beweegt.
Na drie intensieve dagen volgt op donderdag opnieuw een combinatie van krachttraining en voetbal. Daarmee verbindt Peter het plezier van vroeger met zijn huidige sportieve ambities. Het voetbal houdt hem explosief, wendbaar en scherp, terwijl de krachttraining ervoor zorgt dat hij voldoende spiermassa behoudt om de zware loopbelasting van zijn Ultrontraject aan te kunnen.
Vrijdag is misschien wel de meest bijzondere trainingsdag van de week. Tijdens Freaky Friday hangt er een compleet andere sfeer in de Fitfabriek. De muziek staat hard, de energie spat van de groep af en Ralf daagt iedereen uit om nét iets verder te gaan dan hij zelf had bedacht.
Voor Peter is dit het moment waarop hij zijn fysieke én mentale grenzen opzoekt. Niet door roekeloos te trainen, maar door in een veilige omgeving te ervaren dat er vaak nog meer in zit dan je vooraf dacht.
Na vijf dagen inspanning kiest hij op zaterdag bewust voor rust. Dat lijkt misschien de minst belangrijke trainingsdag van de week, maar volgens Peter is juist deze hersteldag onmisbaar. Spieren worden niet sterker tijdens het trainen, maar tijdens het herstellen. Door zijn lichaam de tijd te geven om alle trainingsprikkels te verwerken, kan hij de week daarna opnieuw op een hoog niveau beginnen.
De week wordt afgesloten op zondag met de hardloopgroep van de Fitfabriek. Vaak trekken ze de bossen rondom Apeldoorn in, waar de afwisselende ondergrond en hoogteverschillen zorgen voor een extra uitdaging. Deze langere duurtraining vormt de perfecte afsluiting van de trainingsweek. Niet alleen vanwege de fysieke belasting, maar ook vanwege het sociale aspect. Samen lopen motiveert, inspireert en maakt de kilometers vaak een stuk gemakkelijker.
Juist die afwisseling tussen kracht, stabiliteit, conditie, explosiviteit, groepsdynamiek en herstel maakt Peter week na week sterker. Het is geen verzameling losse trainingen, maar een doordacht geheel waarin iedere dag voortbouwt op de vorige.
Daarmee vergroot hij stap voor stap zijn belastbaarheid en legt hij de basis voor zijn grootste doel: de 102 kilometer lange Ultron Viking. Voor Peter is iedere trainingsweek dan ook veel meer dan een schema. Het is een nieuwe stap richting de volgende grens die hij wil verleggen.
Vandaag kijkt Peter met veel tevredenheid naar zijn leven. Hij heeft in Twello gevonden waar hij naar op zoek was: rust, ruimte en een omgeving waarin hij zichzelf kan zijn. Zijn werk bij het CBR geeft structuur, het molenaarschap brengt hem ontspanning en de Fitfabriek zorgt ervoor dat hij fysiek én mentaal in beweging blijft.
Voor Peter draait het leven niet om stilstand. Hij hoeft niet de snelste of de sterkste te zijn. Hij wil vooral blijven ontdekken waartoe hij in staat is. Iedere training, iedere kilometer en iedere nieuwe uitdaging brengen hem dichter bij dat antwoord.
Droom je ervan om te hardlopen, maar weet je niet waar je moet beginnen? Of start je keer op keer, om het daarna weer te laten liggen? Zeg dan hallooo tegen de Fitfabriek Basepacers!
Dit is dé hardloopgroep waar tempo, tijd en afstand er totaal niet toe doen. Onze mantra is simpel: keep showing up! We maken hardlopen laagdrempelig, gezellig en enorm motiverend.
| Wanneer | Elke vrijdag van 11:15u tot 11:45u |
| Inclusief | Wekelijkse groepstraining |
| Extra | Bestaande PT-klanten van Fitfabriek De Baard sluiten gratis aan! |
"Je moet eerst goed
voor jezelf zorgen,
pas dan kun je er
echt zijn voor anderen."
Carla (42) is ondernemer in hart en nieren. In Zutphen runt ze haar eigen restaurant Chapoo: een plek waar gastvrijheid, goed eten en persoonlijke aandacht samenkomen. Van de keuken tot de bediening draait alles om gasten die zich vanaf het eerste moment welkom voelen.
Haar dagen bestaan uit plannen, organiseren, personeel, gasten en een gezin. Altijd aan. Altijd verantwoordelijk. Juist daarom kiest ze er bewust voor om regelmatig de auto in te stappen vanuit Brummen naar Twello. Niet omdat het dichterbij is, maar omdat ze daar precies vindt wat ze nodig heeft.
Het begon tijdens de coronaperiode in Apeldoorn, waar Carla voor het eerst trainde met Ralf. De klik was er direct. "Ralf is niet alleen een trainer. Hij luistert, denkt mee, daagt me uit en weet precies wanneer er ruimte is voor een grap of juist een goed gesprek."
Toen Ralf de overstap maakte naar Fitfabriek De Baard, hoefde Carla niet lang na te denken. Ze verhuisde simpelweg mee.
Even geen ondernemer. Even gewoon Carla.
Binnen de Fitfabriek werkt Carla één-op-één met Ralf aan haar eigen doelen. Kickboksen, krachttraining of gewoon even fysiek alles eruit gooien; iedere training wordt afgestemd op wat zij op dat moment nodig heeft. Geen standaard schema's. Geen massale sportschool. Maar persoonlijke aandacht. Juist dat maakt voor haar het verschil.
Tijdens die uren hoeft ze niets voor anderen te regelen. Ze hoeft alleen maar bezig te zijn met zichzelf.
Onlangs kwam daar nog een nieuwe uitdaging bij. Op uitnodiging van Renate sloot Carla zich aan bij de Basepacers. Hardlopen stond nooit bovenaan haar lijstje. Inmiddels kijkt ze er juist naar uit. Het laagdrempelige programma gaf haar niet alleen plezier in het lopen, maar hielp haar ook van hardnekkige hamstringklachten af dankzij praktische tips over ademhaling en techniek. Minstens zo belangrijk is de mentale rust die ze onderweg vindt.
"Na een drukke werkweek geeft hardlopen mij letterlijk weer ruimte in mijn hoofd."
Wat Carla misschien nog wel het meest waardeert, is de sfeer. Geen plek waar het draait om zien en gezien worden. Geen prestatiedruk. Maar een omgeving waar mensen elkaar kennen, interesse tonen en na de training rustig samen aan tafel zitten voor een kop koffie en een goed gesprek. Met haar persoonlijke motto "Wees positief" stapt ze na iedere training weer in de auto richting huis.
De batterij is opgeladen. Haar hoofd is leeg. De balans is terug.
En precies daarom rijdt ze iedere keer weer met plezier die extra kilometers naar de Fitfabriek.
"Wees positief."
Ontdek de natuur, deel de ervaring en verleg je grenzen.
Ben jij een liefhebber van hardlopen in de natuur en zoek je gelijkgestemden om samen nieuwe paden te verkennen? Sinds 1 januari 2026 zijn de Fitfabriek Trailblazers officieel onderweg in de regio Apeldoorn, Twello en Deventer. Wij zoeken enthousiaste lopers die samen met ons het asfalt willen verruilen voor de onverharde paden.
Natuurbeleving. Samen genieten van de rust en schoonheid van de bossen en paden in onze regio.
Kennis delen. Ervaringen over techniek, uitrusting en de mooiste loopavonturen.
Groeien naar doelen. Samen trainen we toe naar (ultra) trails, zoals van Trailrunning.eu.
| Wat | Trailrunning, kennis delen en trainen voor (ultra) trails |
| Wanneer | Elke zondag om 09:00 uur |
| Duur | Circa 1,5 tot 2 uur heerlijk «hobbelen» |
| Locatie | Wisselende routes in de regio (Apeldoorn / Twello / Deventer) |
Of je nu traint voor je eerste trail of droomt van een ultra-afstand: de Trailblazers verwelkomen je graag. Naast de vaste zondagochtend organiseren we soms ook events met de groep op andere tijdstippen.
De nieuwe generatie BBB — buik, benen en billen sterker, strakker en krachtiger.
Onze moderne, dynamische groepslessen tillen de klassieke BBB-training naar een hoger niveau. Statische en dynamische oefeningen prikkelen en versterken je core en onderlichaam — voor een beter gevormd lichaam én betere sportprestaties.
Persoonlijke aandacht in een groepssetting, en een uitstekende sportspecifieke training voor wie kracht en explosiviteit in het onderlichaam wil verbeteren.
Elke woensdag, 19.30 uur — de vaste mid-week prikkel voor buik, benen en billen.
Vanaf juni elke vrijdag, 10.00 uur — krachtige start van je weekend.
Een terugkerend evenement in het karakter van de Wicked Series: een verrassende locatie, gast train(st)ers en een leuk aandenken aan de dag.
"Je kunt jezelf
iedere dag uitdagen,
zolang je ook leert
wanneer je moet
afremmen."
Babette van Dijck (45) is iemand die moeilijk stil kan zitten. Samen met haar man Jeroen en hun kinderen woont ze in Twello, waar ze jaren geleden vanuit Amsterdam naartoe verhuisde voor de liefde. Ook in haar werk bij Alliander zit stilzitten er niet in. Op de afdeling digitalisering werkt ze dagelijks aan complexe software en technische oplossingen voor de energietransitie. Problemen analyseren, verbanden leggen en oplossingen bedenken vormen de rode draad van haar werk. "Ik denk eigenlijk de hele dag in oplossingen voor technische problemen," vertelt ze lachend.
Die manier van denken zie je ook terug in haar sportieve leven. Sport is altijd een vanzelfsprekend onderdeel geweest van wie ze is. Als kind hockeyde en tenniste ze fanatiek, later kwamen daar hardlopen en kickboksen bij. Ze houdt ervan om zichzelf uit te dagen en zoekt graag de grens op van wat mogelijk is. "Het moet altijd wel hard, het moet altijd wel diep. Ik wil altijd kijken waar ik mezelf kan pushen."
Die mentaliteit bracht haar veel, maar zorgde er uiteindelijk ook voor dat haar lichaam op de rem trapte.
Een gebroken botje in haar voet, gevolgd door een hardnekkige overbelastingsblessure, zette haar sportieve plannen volledig op zijn kop. De marathon waar ze naartoe werkte verdween ineens naar de achtergrond. Ze besefte dat harder trainen niet langer de oplossing was. Als ze haar doelen wilde blijven nastreven, moest ze eerst sterker worden.
Dat inzicht bracht haar op zoek naar krachttraining.
De grote, drukke sportscholen spraken haar nooit aan. Daar zag ze zichzelf simpelweg niet trainen. Via Ralf kwam ze uiteindelijk bij de Fitfabriek terecht en vanaf het eerste moment voelde dat anders.
De kleinschaligheid sprak haar direct aan. Geen massale fitnesszaal waar iedereen langs elkaar heen leeft, maar een plek waar mensen elkaar kennen en waar kwaliteit belangrijker is dan aantallen.
Minstens zo waardevol vindt ze het sparren met Ralf. Over de sport, over haar lijf en over wat wel en niet werkt. Tips, plannen maken, voeding en supplementen; alles komt langs.
"Ik hou van het kleine.
Het is heel laagdrempelig."
Wat Babette misschien nog wel het meeste aanspreekt, is de no-nonsense mentaliteit binnen de Fitfabriek. Geen eindeloze verhalen of ingewikkelde theorieën, maar gewoon samen hard werken.
Dat begint al bij de kleine dingen. Ze herinnert zich nog goed dat ze tijdens haar eerste training met haar buitenschoenen richting de mat liep; "Ah, nee!"
Ze moest lachen, maar juist die duidelijkheid voelde voor haar prettig. Iedereen weet waar hij aan toe is, er zijn heldere afspraken en zodra de training begint, gaat alle aandacht naar sporten. "Niet lullen, maar poetsen," vat ze de sfeer zelf het liefst samen.
Die duidelijkheid vond ze ook terug in de begeleiding. Samen met Ralf en fysiotherapeute Sylvia werkte ze stap voor stap aan het herstel van haar blessure. Ze ontdekte dat pijn niet altijd betekent dat je moet stoppen, maar dat je wel moet leren onderscheiden wanneer je lichaam sterker wordt en wanneer het juist aangeeft dat het genoeg is geweest. Dat onderscheid had ze vroeger veel minder scherp.
"Je lichaam is geen tegenstander. Het vertelt je juist wat je nodig hebt."
Inmiddels is sporten weer een vast onderdeel van haar week geworden. Woensdag is haar vaste dag: eerst een personal training met Ralf, daarna de groepsles die ze eigenlijk nooit overslaat: Wicked Wednesday.
Vijfenveertig minuten lang staat de groep vol gas op de mat. Er wordt gewerkt in korte, intensieve blokken waarin kracht, conditie en intervaltraining elkaar in hoog tempo afwisselen. De housemuziek staat stevig aan, het tempo ligt hoog en Ralf weet precies wanneer hij de groep nét dat beetje extra moet laten geven. "Kom op meiden... niet laten zakken!"
Juist die combinatie van fanatisme, plezier en samen trainen maakt dat Babette iedere week weer uitkijkt naar deze les. Er wordt hard gewerkt, maar altijd met oog voor de sporters die op de mat staan. De groepen blijven bewust klein, waardoor iedereen de aandacht krijgt die nodig is om verantwoord te trainen.
Voor Babette is dat precies de reden waarom ze zich hier thuis voelt. Ze houdt van intensiteit, maar wil ook zeker weten dat ze haar lichaam sterker maakt in plaats van opnieuw overbelast.
De liefde voor sport is nooit verdwenen. Alleen de manier waarop ze naar haar doelen kijkt, is veranderd. Waar ze vroeger dacht dat alles mogelijk was zolang je maar hard genoeg werkte, weet ze nu dat verstandig trainen minstens zo belangrijk is als fanatiek trainen. Haar ambitie is nog altijd groot, maar ze heeft geleerd dat luisteren naar haar lichaam geen teken van zwakte is. Juist daardoor kan ze blijven doen wat ze het allerliefst doet.
In september wacht voor haar een nieuwe uitdaging: de marathon van Berlijn. Een paar jaar geleden zou ze zichzelf waarschijnlijk een scherpe eindtijd hebben opgelegd. Tegenwoordig kijkt ze daar heel anders naar.
Dat zegt misschien wel alles over de ontwikkeling die Babette heeft doorgemaakt. De drive om te presteren is er nog steeds, maar heeft plaatsgemaakt voor een gezondere balans. Dankzij de krachttraining, de begeleiding van Ralf en Sylvia en de energie die ze iedere week uit de Fitfabriek haalt, weet ze dat ze goed voorbereid aan de start verschijnt. Niet om koste wat kost de snelste te zijn, maar om sterk, fit en met plezier de finish te halen.
En misschien is dat uiteindelijk de mooiste overwinning. Niet dat je altijd harder gaat dan gisteren, maar dat je leert hoe je nog jarenlang kunt blijven doen waar je gelukkig van wordt.
"Het enige doel dat ik heb, is uitlopen. Ik wil genieten."
“Ze zagen niet wat ik niet meer kon. Ze zagen wat ik nog wel kon worden.”
Voor Thara (31) draait het leven om haar gezin. Samen met haar partner heeft ze twee kinderen van 11 en 9 jaar. Omdat haar partner als internationaal vrachtwagenchauffeur én DJ veel van huis is, rust een groot deel van de dagelijkse zorg op haar schouders. Ze is degene die thuis de rust bewaart, de planning maakt en ervoor zorgt dat alles blijft draaien. Dat doet ze met liefde, want zorgen voor anderen zit in haar karakter. Ze is iemand die niet snel opgeeft en altijd vooruit wil. Tot het leven onverwacht een totaal andere wending nam.
Door een incomplete dwarslaesie belandde Thara van de ene op de andere dag in een rolstoel. Ineens waren de meest vanzelfsprekende dingen niet meer vanzelfsprekend. In het ziekenhuis voelde ze zich vooral patiënt. Ze werd bekeken vanuit haar beperking, terwijl zij juist behoefte had aan iemand die verder keek dan haar medische dossier. Ze zocht geen medelijden en ook geen mensen die haar voorzichtig zouden behandelen. Ze zocht iemand die haar weer als Thara zag en haar zou uitdagen om alles uit zichzelf te halen.
Tijdens haar zoektocht bezocht Thara verschillende sportscholen, maar overal leek de rolstoel als eerste binnen te komen en zij pas daarna. De aandacht ging vooral uit naar wat niet meer mogelijk was. Dat voelde voor haar niet goed. Ze wist dat er nog veel meer in haar zat, maar ze had iemand nodig die daarin durfde te geloven.
Via een bericht kwam ze in contact met Ralf. Zijn reactie was kort en duidelijk: "We gaan ervoor." Dat was precies wat Thara nodig had. Vanaf de eerste training draaide het niet meer om haar beperking. Natuurlijk stond de rolstoel er, maar die bepaalde niet de training en al helemaal niet wie zij was. Ze was geen patiënt meer, maar gewoon Thara.
"Bij de Fitfabriek zagen ze niet mijn rolstoel. Ze zagen mij."
De eerste trainingen waren misschien niet spectaculair, maar ze waren wel ontzettend belangrijk. Omdat Thara vanuit haar rolstoel bokste, ging Ralf zelf op een box zitten zodat ze elkaar op gelijke hoogte konden aankijken. Vanaf dat moment werd er niet gedacht in beperkingen, maar in mogelijkheden. Samen gingen ze aan de slag met haar rompstabiliteit, haar rug en haar buikspieren. Juist die spieren waren door het langdurig zitten sterk verzwakt, waardoor zelfs een goede zithouding veel energie kostte.
Iedere training draaide om het opnieuw leren samenwerken van haar lichaam. Dat vroeg enorm veel geduld. Vooruitgang zat niet in grote stappen, maar in kleine signalen. Soms voelde Ralf tijdens een oefening al dat een spier weer begon te reageren, terwijl Thara zelf nog dacht dat er niets gebeurde. Hij zag vooruitgang vaak eerder dan zijzelf en bleef haar daarvan overtuigen. Dat gaf vertrouwen om door te gaan, ook op de dagen waarop ze het zelf even niet meer zag.
Het moment waarop ze haar knie weer een klein stukje omhoog kreeg, zal ze nooit vergeten. Voor een buitenstaander leek het misschien een minimale beweging, maar voor Thara voelde het als een enorme overwinning. Het bevestigde dat haar lichaam nog steeds kon herstellen en gaf haar de motivatie om iedere training opnieuw alles te geven.
"Iedere centimeter die terugkwam, gaf mij het vertrouwen dat er nog veel meer mogelijk was."
Naarmate haar lichaam sterker werd, merkte Thara dat ook haar hoofd veranderde. Sport werd veel meer dan alleen werken aan spierkracht of conditie. Iedere training gaf haar een stukje zelfvertrouwen terug. Ze ontdekte dat bewegen haar hielp om rust te vinden, haar gedachten te ordenen en weer vooruit te kijken. De focus verschoof langzaam van wat ze kwijt was geraakt naar alles wat ze opnieuw aan het opbouwen was.
Dat betekende niet dat iedere dag makkelijk was. Ook Thara kende momenten waarop ze het liefst haar kop in het zand wilde steken. Juist op die momenten wist Ralf precies wat ze nodig had. Soms was dat een coach die haar confronteerde en haar niet liet wegduiken voor haar eigen excuses.
Op andere momenten was het juist een rustig gesprek met een kop thee, waarin eerst ruimte was voor haar verhaal voordat er weer werd getraind. Die combinatie van persoonlijke aandacht en sportieve uitdaging zorgde ervoor dat ze bleef groeien, zowel lichamelijk als mentaal.
Langzaam veranderde haar overtuiging van 'ik hoop dat het ooit weer lukt' naar 'zolang ik blijf bewegen, blijf ik vooruitgaan'. Dat vertrouwen nam ze niet alleen mee de sportschool uit, maar ook haar dagelijks leven in.
Ze leerde opnieuw vertrouwen op haar lichaam en ontdekte dat iedere training haar niet alleen fysiek sterker maakte, maar haar ook hielp om de uitdagingen thuis en in het leven met meer rust tegemoet te treden.
In de loop der jaren werd de Fitfabriek voor Thara veel meer dan een plek om te sporten. Het werd een gemeenschap waar mensen elkaar kennen, waar iedereen zijn eigen verhaal heeft en waar niemand wordt afgerekend op zijn verleden of beperkingen.
Juist doordat zoveel mensen hun eigen rugzakje meebrengen, voelde Thara zich nooit anders of buitengesloten. Er wordt serieus getraind, maar er wordt minstens zoveel gelachen. Successen worden samen gevierd en op moeilijke dagen is er altijd iemand die even naast je komt staan.
Bij de Fitfabriek vond ze niet alleen een coach, maar ook een stok achter de deur. Iemand die haar aansprak wanneer ze dreigde weg te zakken, maar die ook wist wanneer een goed gesprek belangrijker was dan een extra oefening. Die menselijke benadering maakte voor haar misschien wel het grootste verschil.
"Hier hoef ik niets te bewijzen. Ik mag gewoon mezelf zijn."
Jaren geleden reed Thara de Fitfabriek binnen in een rolstoel. Vandaag loopt ze weer. Niet omdat haar herstel vanzelf ging, maar omdat ze besloot iedere dag opnieuw in beweging te blijven. Iedere training bracht haar een stap dichter bij het leven dat ze terug wilde. Niet alleen fysiek, maar ook mentaal.
Ze leerde dat herstel niet draait om snelheid, maar om volhouden. Dat je soms eerst tientallen kleine overwinningen nodig hebt voordat de buitenwereld de grote ziet.
Sport is voor Thara inmiddels veel meer dan bewegen. Het is haar anker geworden, de plek waar ze sterker blijft worden, haar hoofd leegmaakt en iedere week opnieuw ervaart hoeveel er mogelijk is als je blijft geloven in jezelf.
Ze weet inmiddels dat haar reis nog lang niet voorbij is, maar dat vindt ze niet erg. Iedere stap vooruit, hoe klein ook, is er één.
Zoals haar eigen motto zegt:
Dat is precies hoe Thara tegenwoordig in het leven staat. Ze kijkt niet meer naar wat ze is kwijtgeraakt, maar naar alles wat ze stap voor stap heeft teruggewonnen.
Haar verhaal laat zien dat echte kracht niet wordt bepaald door de tegenslagen die je krijgt, maar door de keuze om, hoe moeilijk het soms ook is, iedere dag opnieuw in beweging te blijven. Juist daarin vond zij haar vrijheid terug.
"Het leven is een feestje, je moet zelf de slingers ophangen."
Wil je de werkweek op een explosieve en energieke manier afsluiten? “Freaky Friday” combineert bokszaktraining met een uitdagende circuittraining die je lichaam maximaal prikkelt en al je energiesystemen aanspreekt.
Speciaal ontworpen om kracht, uithoudingsvermogen en coördinatie naar een hoger niveau te tillen. Of je nu je conditie wilt verbeteren, stress wilt ontladen of gewoon keihard wilt knallen — deze les biedt het allemaal.
De les is opgebouwd uit dynamische rondes van circa 4 minuten, waarbij je continu wisselt tussen intensieve bokszaktraining en kracht- of conditieonderdelen — op basis van het razendsnelle TABATA-interval principe.
Het TABATA-interval — ook aanpasbaar naar 30/10 of vergelijkbaar, afhankelijk van niveau en ronde.
Krachtige stoot- en trapcombinaties waarbij je je volledige lichaam inzet.
Burpees, jumping jacks, squats of lunges — of met materialen: kettlebell swings, goblet squats, overhead presses.
Een uitgebreide afsluitsessie voor herstel en flexibiliteit — ontspannen het weekend in.
“Geen excuses.
Gewoon doen.”
Sommige mensen vallen op door wat ze zeggen. Lesly Klompenmaker valt op door wat hij doet. Geen grote woorden, geen mooie praatjes, maar afspraken nakomen en altijd klaarstaan voor de mensen die hem dierbaar zijn. Als hoofduitvoerder bij Hanab Distributie is hij dagelijks verantwoordelijk voor complexe projecten waarin techniek, planning, financiën en mensen samenkomen. Het is een functie waarin overzicht, verantwoordelijkheid en discipline onmisbaar zijn.
Eigenschappen die niet alleen zijn werk kenmerken, maar ook de manier waarop hij in het leven staat. Loyaliteit is daarbij zijn belangrijkste kernwaarde. Wie eenmaal zijn vertrouwen heeft gewonnen, krijgt een vriend die door het vuur gaat. Dat geldt voor zijn gezin, zijn werkgever, zijn vrienden, zijn familie én voor de mensen waarmee hij al jarenlang sport.
Die mentaliteit ontstond al op jonge leeftijd. Lesly groeide op in een omgeving waarin je leerde om voor jezelf op te komen. "Ik kom uit een achterstandswijk. Veel lol trappen, donderjagen... maar altijd op zoek naar een uitdaging."
Als jongen van twaalf vond hij zijn uitlaatklep in de sport. Karate, kickboksen en basketbal gaven hem structuur, discipline en een gezonde manier om zijn energie kwijt te kunnen. Waar anderen misschien de makkelijkste weg kozen, zocht hij juist de uitdaging op. Hij wilde ontdekken waar zijn grenzen lagen en hoe hij iedere dag sterker kon worden. Die nieuwsgierigheid naar zijn eigen mogelijkheden zou later een belangrijk onderdeel van zijn karakter worden en is eigenlijk nooit meer verdwenen.
Ruim veertien jaar geleden ontmoette Lesly Ralf. Wat begon als een gedeelde passie voor sport groeide uit tot een hechte vriendschap. Toen Ralf besloot de Fitfabriek in Twello te starten, hoefde Lesly geen moment na te denken.
Hij wist direct dat dit de plek was waar hij wilde blijven trainen. Niet vanwege de nieuwste apparaten of de mooiste kleedkamers, maar vanwege de cultuur die Ralf wist neer te zetten.
"Hier train je niet om bekeken te worden. Hier train je omdat je beter wilt worden."
Volgens Lesly is de Fitfabriek het tegenovergestelde van de grote sportscholen waar uiterlijk en ego vaak belangrijker lijken dan de training zelf. Hier draait het om hard werken, elkaar helpen en iedere dag een beetje beter worden. De spiegel hangt er niet om jezelf te bewonderen, maar om te controleren of je een oefening technisch goed uitvoert.
Juist die nuchtere mentaliteit, gecombineerd met de persoonlijke aandacht van Ralf en het team, maakt dat de Fitfabriek voor hem al jarenlang voelt als een tweede thuis.
Fanatiek is Lesly altijd geweest. In 2004 leek een langgekoesterde droom uit te komen toen hij zich voorbereidde op zijn eerste kickbokswedstrijd. Alles stond in het teken van dat ene moment, totdat een schouderblessure roet in het eten gooide. De wedstrijd ging niet door en hij moest noodgedwongen een andere weg inslaan. Die vond hij in fitness en bodybuilding.
Wat begon als een nieuwe uitdaging, groeide langzaam uit tot een obsessie. Lesly wilde steeds groter, sterker en beter worden. Zijn enorme discipline, jarenlang zijn grootste kracht, begon zich tegen hem te keren. Uiteindelijk maakte hij de keuze om een anabolenkuur te gebruiken. Achteraf noemt hij dat een van de grootste lessen uit zijn leven.
"Na die anabolenkuur kreeg ik diabetes."
Alsof dat nog niet genoeg was, begon ook zijn schildklier steeds trager te werken. Zijn lichaam veranderde volledig en de weegschaal liep uiteindelijk op tot 143 kilo. Voor iemand die altijd controle had gehad over zijn lichaam voelde dat als een keiharde confrontatie. Niet met zijn omgeving, maar vooral met zichzelf. Op dat moment besefte hij dat echte gezondheid nooit uit een snelle oplossing komt, maar altijd begint bij de keuzes die je iedere dag opnieuw maakt.
Vanaf dat moment besloot Lesly het roer volledig om te gooien. Geen sluiproutes meer, geen korte termijn denken en geen snelle winst. Hij ging terug naar de basis. Goede voeding, een strak ritme, hard trainen en vooral geduld. Stap voor stap werkte hij aan zijn gezondheid.
Tijdens dat proces ontdekte hij dat echte kracht niet zit in hoeveel gewicht je kunt tillen of hoeveel spiermassa je hebt opgebouwd. Werkelijke kracht ontstaat wanneer je iedere dag opnieuw kiest voor discipline, ook op de dagen dat niemand kijkt. Juist daarin vond hij opnieuw de steun van Ralf en de Fitfabriek. Niet door hem te vertellen wat hij moest doen, maar door hem iedere week opnieuw uit te dagen, te motiveren en soms ook af te remmen wanneer zijn fanatisme weer de overhand dreigde te nemen. Hij leerde dat sterker worden niet alleen betekent dat je meer kunt, maar vooral dat je slimmer leert omgaan met je lichaam.
Wie vandaag naar Lesly kijkt, ziet iemand die zijn gezondheid niet meer aan het toeval overlaat. Zijn trainingsweek is geen verzameling losse workouts, maar een zorgvuldig opgebouwd ritme waarin belasting en herstel elkaar versterken.
Iedere dag heeft een eigen functie en samen vormen ze de basis waarmee hij fit blijft, sterker wordt en zijn lichaam gezond houdt voor de lange termijn.
"Discipline is niet iets wat je af en toe doet. Het is een manier van leven."
Op maandag begint de week met krachttraining. Daarmee legt hij letterlijk het fundament voor de rest van de week. Door te werken aan spierkracht, stabiliteit en techniek bouwt hij een sterk lichaam op dat de intensieve belasting van de dagen die volgen moeiteloos aankan. Die krachttraining zorgt er niet alleen voor dat hij fysiek sterker wordt, maar beschermt ook zijn gewrichten en houdt zijn lichaam belastbaar voor de komende jaren.
Dinsdag verruilt hij de gewichten voor een duurloop van gemiddeld negen kilometer op hartslag in zijn Zone 2. Juist deze relatief rustige training maakt zijn hart, longen en vetverbranding steeds efficiënter. Het is de basis waarop al zijn andere trainingen rusten. Door niet altijd maximaal te gaan, maar juist gecontroleerd te trainen, bouwt hij aan een conditie die hem niet alleen vandaag fitter maakt, maar hem ook helpt om nog jarenlang gezond en energiek te blijven.
Tijdens zijn krachttraining op woensdag zoekt hij vaak wel zijn grenzen op, waarbij iedere oefening met maximale inzet wordt uitgevoerd. Geen halve herhalingen of rustige tussenpauzes, maar een hoge trainingsintensiteit waarbij kracht, conditie en doorzettingsvermogen samenkomen. Juist die gedrevenheid maakt zijn trainingen uitdagend en laat zien dat echte progressie ontstaat wanneer je bereid bent iedere keer weer alles te geven.
Na een dag waarin zijn uithoudingsvermogen centraal stond, verschuift de aandacht op donderdag weer naar kracht en functioneel bewegen. Hij combineert een krachttraining met CrossFit, waardoor spierkracht, explosiviteit, mobiliteit en coördinatie voortdurend worden uitgedaagd. Die afwisseling voorkomt eenzijdige belasting en zorgt ervoor dat zijn lichaam breed ontwikkeld blijft. Niet alleen voor het sporten, maar ook voor het werk en alles wat het dagelijks leven van hem vraagt.
Vrijdag is zonder twijfel zijn favoriete trainingsdag. Eerst traint hij samen met vrienden tijdens een CrossFit-sessie en later op de dag staat hij tijdens Freaky Friday in de Fitfabriek weer boksend tegenover zijn trainingsmaatjes. Daar komt alles samen. De energie van de groep, de muziek, de competitie en de begeleiding zorgen ervoor dat iedereen nét iets verder gaat dan hij vooraf dacht. Voor Lesly is dat niet alleen een fysieke training, maar ook een mentale uitlaatklep waarmee hij de werkweek afsluit.
Na vijf intensieve trainingsdagen kiest hij op zaterdag heel bewust voor volledige rust. Vroeger had hij waarschijnlijk gewoon doorgetraind, maar inmiddels weet hij dat een sterk lichaam niet ontstaat tijdens het trainen, maar juist tijdens het herstellen. Op die dag krijgen zijn spieren, pezen en gewrichten de tijd om sterker terug te komen en laadt hij zichzelf zowel lichamelijk als mentaal weer op.
De week sluit hij op zondag af met een wandeling of een fietstocht, gevolgd door een rustige duurloop op hartslag. Daarmee houdt hij zijn lichaam in beweging zonder het zwaar te belasten. Het is een ontspannen afsluiting van de week én tegelijkertijd de voorbereiding op de volgende. Zo ontstaat een ritme waarin inspanning en herstel elkaar perfect aanvullen. "Ik voel me sowieso het lekkerst op deze manier."
Voor Lesly is deze manier van trainen veel meer dan een sportprogramma. Het is zijn manier om lichamelijk én mentaal in balans te blijven.
Iedere training heeft een doel, iedere rustdag heeft een functie en iedere week brengt hem een stap dichter bij de beste versie van zichzelf. Niet om indruk te maken op anderen, maar om nog jarenlang sterk, gezond en vol energie door het leven te kunnen gaan. "Je hoeft niet perfect te zijn. Je moet alleen bereid zijn iedere dag iets beter te worden."
Vandaag is Lesly 43 jaar en fitter dan ooit. Zijn leven draait nog steeds om uitdagingen, maar zijn kijk op succes is compleet veranderd. Waar hij vroeger vooral bezig was met groter, sterker en zwaarder worden, draait het nu om gezond blijven, jezelf blijven ontwikkelen en iedere dag bewust de juiste keuzes maken. Hij hoeft zichzelf niet meer te bewijzen aan anderen. De enige persoon met wie hij nog de competitie aangaat, is de man die hij gisteren was. Iedere training is een nieuwe kans om iets sterker, slimmer of gezonder te worden dan de dag ervoor.
Zijn lijf heeft hem geleerd dat iedere shortcut uiteindelijk een prijs heeft. Discipline, geduld en karakter leveren misschien minder snel resultaat op, maar brengen je uiteindelijk veel verder.
En misschien vat één uitspraak zijn hele levensverhaal nog wel het beste samen.
Voor Lesly is dat geen stoere tekst op een muur of een T-shirt. Het is de overtuiging waarmee hij iedere ochtend opstaat, iedere training begint en iedere uitdaging aangaat. Niet omdat het makkelijk is, maar omdat hij inmiddels weet dat alles wat écht waarde heeft, begint op het moment dat je besluit niet op te geven.
Wil jij afvallen, spiermassa opbouwen, of je sportprestaties naar een hoger niveau tillen? Bij De Fitfabriek geloven we niet in standaardoplossingen — voeding is de brandstof voor jouw succes, maar wat de juiste brandstof is, hangt volledig af van jouw doel en jouw leven.
Praktijkervaring als sporters, gecombineerd met de kennis van gediplomeerde diëtisten.
Droogtrainen vraagt een wezenlijk ander dieet dan prestatieverbetering. Wij kennen de nuance.
Geen crashdieet, maar een module van 12 weken gericht op blijvende leefstijlverandering.
| Doelen | Afvallen, spiermassa, energielevel of topsportprestatie. |
| Duur | Module van 12 weken voor structureel resultaat — elke 2 weken een begeleidingsmoment van 30 minuten. |
| Focus | Kcal, macro’s, micro-profielen en supplementatie. |
| Team | Begeleiding door ervaren ervaringsdeskundigen & diëtisten. |
| Methode | Doelgericht advies, gekoppeld aan jouw dagelijks leven. |
Geef jouw resultaten de boost die ze verdienen met voeding die écht voor je werkt. Of je nu je basis op orde wilt krijgen of specifiek wilt pieken: wij staan voor je klaar.
“De grootste groei
zit vaak niet in
je spieren, maar in
het vertrouwen dat
je krijgt in jezelf.”
Wie Randy Poulissen vandaag ontmoet, ziet een rustige en zelfverzekerde trainer die gemakkelijk contact maakt met mensen, sporters motiveert en iedere dag anderen helpt om sterker te worden.
Weinigen zullen zich kunnen voorstellen dat juist sociaal contact vroeger zijn grootste uitdaging was. Zijn verhaal laat zien dat persoonlijke groei niet vanzelf ontstaat, maar begint op het moment dat je bereid bent om jezelf uit te dagen.
De liefde voor sport begon al op jonge leeftijd. Vanaf zijn zevende stond hij op het hockeyveld en later verdedigde hij als keeper het doel. Rond zijn veertiende ontdekte hij dat hij minstens zoveel plezier haalde uit het begeleiden van jeugdteams als uit het sporten zelf. Het enthousiasmeren van anderen gaf hem energie en bracht hem uiteindelijk naar de opleiding Sport en Bewegen.
Toch speelde er op de achtergrond nog iets anders. Door zijn autistische achtergrond vond hij het maken van persoonlijk contact destijds lastig en kostte een eenvoudig gesprek hem vaak meer energie dan anderen zich konden voorstellen.
"Ik had toen wel moeite met gewoon één-op-één contact maken met iemand."
Juist omdat hij wist dat hij daarin wilde groeien, besloot hij zichzelf niet uit de weg te gaan. Hij koos bewust voor een stage waarin hij veel met mensen moest werken. Achteraf bleek dat één van de belangrijkste beslissingen uit zijn leven te zijn. Dat moment vormde namelijk het begin van zijn ontwikkeling als trainer én als mens.
Tijdens zijn opleiding liep Randy stage bij Ralf. Achteraf noemt hij die periode één van de belangrijkste momenten uit zijn leven. Niet omdat hij daar leerde hoe je een trainingsschema maakt of een oefening uitlegt, maar omdat hij daar werd uitgedaagd om vooral als mens te groeien.
Ralf liet hem niet verdwijnen achter apparaten of schoonmaakwerkzaamheden. Zelfs wanneer Randy de sportschool aan het schoonmaken was, kreeg hij de opdracht om mensen aan te spreken, gesprekken te voeren en echt contact te maken. Dat voelde in het begin allesbehalve comfortabel, maar juist daardoor ontdekte hij dat sociaal contact geen aangeboren talent hoeft te zijn. Het is een vaardigheid die je kunt ontwikkelen wanneer je bereid bent om iedere dag een klein stapje buiten je comfortzone te zetten.
Die stage legde niet alleen de basis voor zijn ontwikkeling als trainer, maar ook voor de bijzondere band die tussen hem en Ralf ontstond. Toen Ralf besloot zijn eigen weg te gaan en de Fitfabriek op te richten, hoefde Randy daar geen seconde over na te denken. Voor hem stond het direct vast: "Het maakt mij niet uit hoe en wat, maar ik ga sowieso met je mee."
Die nieuwsgierigheid om zichzelf te blijven ontwikkelen is nooit verdwenen. Inmiddels is Randy veel meer dan alleen trainer. Hij heeft zich gespecialiseerd in kracht en conditie, blessurepreventie en sportmassage, maar merkte gaandeweg dat hij ook de rol van voeding steeds belangrijker vond.
Hij wilde begrijpen waarom mensen soms ondanks hard trainen toch niet vooruitgaan en hoe voeding daarin het verschil kan maken.
Daarom besloot hij de opleiding Voeding en Diëtetiek te volgen. Waar het eerste studiejaar vooral een brede basis vormde, verdiepte hij zich daarna steeds verder in complexe ziektebeelden en voedingsvraagstukken. Daardoor leert hij niet alleen mensen begeleiden die willen afvallen, maar straks ook cliënten die door ziekte, ondervoeding of andere medische problemen een heel andere aanpak nodig hebben.
Voor Randy is voeding nooit een lijstje met verboden producten of een standaard schema. Hij gelooft juist in een aanpak waarbij kleine veranderingen op de lange termijn het grootste verschil maken. Diezelfde gedachte past hij ook toe tijdens zijn trainingen.
"Kleine stapjes maken uiteindelijk het grootste verschil."
Hij kijkt niet alleen naar de sporter, maar naar de mens die tegenover hem staat. Naar de gewoontes, de uitdagingen en het leven buiten de sportschool. Juist daar ontstaat volgens hem een leefstijl die mensen ook echt kunnen volhouden.
Misschien is dat wel de grootste verandering die Randy zelf heeft doorgemaakt. Waar hij vroeger opzag tegen een eenvoudig gesprek, haalt hij tegenwoordig juist energie uit het contact met mensen. Zijn werk voelt allang niet meer als werk. Iedere training, ieder gesprek en iedere nieuwe hulpvraag ziet hij als een kans om iemand verder te helpen én zelf weer iets nieuws te leren.
Die persoonlijke ontwikkeling bleef ook thuis niet onopgemerkt. Zijn vader, die inmiddels zelf bij de Fitfabriek traint, zag zijn zoon veranderen en sprak woorden die Randy waarschijnlijk nooit meer zal vergeten.
"Ik snap nu wel waarom je een stuk socialer bent geworden. Kijk hoe je het hier op de sportschool doet."
Voor Randy was dat misschien wel één van de mooiste complimenten die hij ooit kreeg. Niet omdat het ging over zijn kennis of zijn vakmanschap, maar omdat het liet zien hoeveel hij als mens was gegroeid.
Hoewel Randy trots is op de weg die hij heeft afgelegd, kijkt hij vooral vooruit. Zijn ambitie is om zijn kennis van voeding en diëtetiek verder uit te bouwen en binnen de Fitfabriek een eigen praktijk op te zetten. Daarmee wil hij sport, voeding en leefstijl nog beter met elkaar verbinden, zodat mensen op één plek terecht kunnen voor complete begeleiding.
Die toekomst ziet hij niet los van de Fitfabriek. Hij wil blijven leren, zichzelf blijven ontwikkelen en uiteindelijk uitgroeien tot een gelijkwaardige partner van Ralf. Niet omdat hij diens plek wil overnemen, maar omdat hij wil bijdragen aan de verdere groei van alles wat samen is opgebouwd. Tijdens een gesprek over de toekomst omschreef Jasper dat eens als volgt:
"Over tien jaar zien we Ralf als de pater familias en ben jij degene die de dagelijkse familie runt."
Die woorden raakten Randy. Niet omdat hij een titel of positie nastreeft, maar omdat hij het zag als een teken van vertrouwen. Het motiveert hem om iedere dag verder te bouwen aan zijn kennis, zijn vak en de organisatie waar hij zich vanaf de eerste dag thuis voelt.
"Soms heb je iemand nodig die meer in jou gelooft dan jijzelf."
Dat motto vat zijn verhaal misschien wel het beste samen. De jongen die ooit moeite had om iemand aan te spreken, groeide uit tot een trainer die iedere dag mensen helpt om sterker, fitter en zelfverzekerder te worden.
Zijn eigen ontwikkeling laat zien dat echte groei zelden begint met grote stappen. Ze begint met de moed om iedere dag opnieuw iets te doen wat gisteren nog spannend was. Precies dat is wat Randy iedere dag probeert mee te geven aan de mensen die hij begeleidt. Niet alleen hoe ze sterker kunnen worden in de sportschool, maar vooral hoe ze kunnen groeien als mens.
De komende jaren wil hij verder bouwen aan zijn kennis, zijn praktijk en aan de Fitfabriek. Stap voor stap, precies zoals hij zijn sporters dat iedere dag leert. Want als zijn eigen verhaal één ding bewijst, dan is het dat niemand vastzit aan de persoon die hij vandaag is.
Met de juiste begeleiding, de bereidheid om te leren en het lef om uit je comfortzone te stappen, is veel meer mogelijk dan je zelf ooit voor mogelijk hield. Misschien is dat uiteindelijk wel de mooiste les van Randy's verhaal én van de Fitfabriek: de grootste overwinning zit niet in de kilo's die je verliest of de gewichten die je verplaatst, maar in de persoon die je onderweg wordt.
Jouw krachtige start van het weekend. Acht afwisselende onderdelen, één dynamisch circuit — nooit twee keer hetzelfde.
Deze training combineert het beste van diverse disciplines in één dynamische sessie. Een zorgvuldig samengesteld circuit belast elke spiergroep op verschillende manieren en prikkelt je cardiovasculaire systeem voor conditie-opbouw en effectieve vetverbranding.
Kracht en uithoudingsvermogen met oefeningen op eigen lichaamsgewicht.
Explosieve kracht, stabiliteit en coördinatie via functionele bewegingen.
Snelheid en reactievermogen door sprong- en explosieve oefeningen.
Uithoudingsvermogen en vetverbranding via intense cardio-onderdelen.
Elk onderdeel duurt 30 seconden, gevolgd door 10 seconden wissel. Een complete ronde van 12 onderdelen duurt 8 minuten, met 45 seconden rust voor de volgende ronde begint.
Vijf volledige rondes langs alle stations — het circuit wisselt elke training.
Extra ronde gericht op buik- en rugspieren, voor een sterke romp.
Ontspannen afsluiting gericht op spierherstel en flexibiliteit.
"Je ziet vaak
alleen het puntje
van de ijsberg."
Voor Leonie Scholten (46) is dat niet zomaar een uitspraak. Het is de manier waarop ze naar mensen kijkt. Als opnamecoördinator binnen de forensische verslavingskliniek Piet Roordakliniek beweegt ze zich dagelijks in een wereld die voor de meeste mensen verborgen blijft. Ze schakelt tussen de hoogbeveiligde kliniek in Zutphen en de uitstroomlocatie in Apeldoorn, plant opnames, voert casuïstiek met de reclassering en spreekt tijdens intakes mensen die vaak al jarenlang worstelen met verslaving, psychiatrie en delictgedrag.
Dat vraagt om een scherpe blik, maar misschien nog wel meer om oprechte nieuwsgierigheid. Achter ieder dossier zit een mens en achter ieder gedrag schuilt een verhaal. Juist die overtuiging maakt haar goed in haar werk, maar zorgt er ook voor dat de verhalen soms mee naar huis gaan. De verantwoordelijkheid, de complexe problematiek en de dagelijkse spanning vragen om een plek waar ze haar hoofd leeg kan maken en haar energie weer kan opladen.
Die plek vond ze in de Fitfabriek.
Wat begon als een professionele relatie met Ralf, groeide uit tot veel meer. Niet alleen ontstond er een diepe persoonlijke liefde tussen hen, ook de Fitfabriek werd een gezamenlijk avontuur. Leonie stond letterlijk vanaf het eerste moment naast hem. Terwijl de sportschool nog gebouwd werd, hielp ze mee met schilderen, ging ze met flyers de wijk in en bezocht ze huisartsen en fysiotherapeuten om de komst van de Fitfabriek onder de aandacht te brengen.
Daardoor kent ze de gedachte achter de Fitfabriek misschien wel beter dan wie ook. Ze weet dat het nooit de bedoeling is geweest om de grootste sportschool van de regio te worden. Vanaf dag één draaide het om persoonlijke aandacht, kwaliteit en een plek waar mensen zich welkom voelen.
Dat is precies wat ze zelf jarenlang miste in de grote commerciële sportscholen waar ze eerder trainde. Daar voelde ze zich vaak één van de velen. De aandacht ging uit naar de fanatieke sporters en de cultuur waarin alles draaide om prestaties en uiterlijk. Bij de Fitfabriek ervaart ze juist het tegenovergestelde.
Wat Leonie iedere dag in haar werk doet, ziet ze ook terug op de trainingsvloer.
Wanneer er bij haar op het werk een nieuwe cliënt binnenkomt, kijkt ze nooit alleen naar het probleem waarmee iemand wordt aangemeld. Ze wil weten wie er tegenover haar zit, wat iemand heeft meegemaakt en wat er nodig is om weer vooruit te kunnen. Precies diezelfde benadering ziet ze terug binnen de Fitfabriek.
Er wordt niet gedacht vanuit standaard trainingsschema's of vaste programma's. Er wordt gekeken naar de persoon. Heeft iemand een hernia, een blessure, een drukke periode op het werk of zit iemand mentaal minder goed in zijn vel, dan wordt de training daarop aangepast. Niet door minder serieus te trainen, maar juist door slimmer te trainen. Volgens Leonie zit daar de echte kracht. Je hoeft niet altijd harder te trainen om beter te worden. Soms bereik je juist meer door te luisteren naar je lichaam en stap voor stap op te bouwen. "Je hoeft geen 100.000 kilo te tillen om fit te worden. Het gaat om consistentie en verstandig opbouwen."
Die filosofie heeft ze ook zelf ervaren. Vroeger hockeyde ze fanatiek en later ontdekte ze het boksen. Vooral de technische manier waarop Ralf lesgaf sprak haar enorm aan. Het draaide niet om hard slaan, maar om techniek, timing en controle. Dat maakte iedere training uitdagend en zorgde ervoor dat ze zichzelf steeds weer wilde verbeteren.
Na een hernia-operatie moest ze haar manier van sporten echter volledig aanpassen. Waar ze vroeger vooral dacht in harder en meer, leerde ze dat vooruitgang soms juist begint met gas terugnemen. Ze ontdekte dat haar lichaam grenzen heeft, maar ook dat die grenzen langzaam kunnen opschuiven wanneer je verstandig traint en voldoende tijd neemt om te herstellen.
Juist daardoor durfde ze uiteindelijk iets te doen waarvan ze jarenlang overtuigd was dat het niets voor haar was: hardlopen. Iets wat ze, zoals ze zelf lachend zegt, vroeger "echt stom" vond. Toch bleef ze trainen, bouwde rustig op en ontdekte gaandeweg dat ook daarin veel meer mogelijk was dan ze ooit had gedacht. Onlangs liep ze zelfs haar eerste halve marathon. Een prestatie die een paar jaar geleden ondenkbaar leek.
Volgens Leonie zit juist daarin de kracht van de Fitfabriek. Niet in de hoeveelheid apparaten of de nieuwste trainingsmethodes, maar in de oprechte aandacht voor de mensen die binnenkomen. De groepen blijven bewust klein, meestal niet groter dan tien tot twaalf deelnemers. Niet omdat er geen ruimte is voor meer sporters, maar omdat persoonlijke begeleiding altijd belangrijker zal blijven dan zoveel mogelijk mensen tegelijk laten trainen.
Wanneer een groep te groot wordt, plannen ze liever een extra les in dan dat de kwaliteit van de begeleiding verloren gaat. Dat zegt volgens Leonie alles over de cultuur binnen de Fitfabriek. Iedereen traint op zijn eigen niveau, krijgt de aandacht die nodig is en wordt uitgedaagd op een manier die past bij zijn of haar mogelijkheden. Daardoor voelen zowel beginners als ervaren sporters zich er thuis. Het gaat niet om vergelijken met anderen, maar om iedere week zelf een stap vooruit te zetten.
Misschien is dat wel de grootste overeenkomst tussen haar werk en de Fitfabriek. In beide werelden draait het uiteindelijk niet om de buitenkant, maar om de mens die daarachter schuilgaat. Net zoals zij in haar werk iedere dag probeert voorbij het gedrag van een cliënt te kijken, kijkt de Fitfabriek voorbij blessures, onzekerheden of het perfecte plaatje dat zoveel sportscholen uitstralen.
Vooral vrouwen die zich niet thuis voelen tussen de spiegels, de prestatiedrang en de cultuur van 'mooi en fit' wil ze daarom één boodschap meegeven. Wacht niet tot je denkt dat je goed genoeg bent om een sportschool binnen te stappen, maar zoek een plek waar je wordt gezien zoals je bent.
Een plek waar je veilig kunt trainen, waar je fouten mag maken, waar je jezelf kunt ontwikkelen en waar persoonlijke aandacht belangrijker is dan prestaties.
Voor Leonie is de Fitfabriek uiteindelijk veel meer geworden dan een sportschool. Het is de plek waar ze na een intensieve werkdag haar hoofd leegmaakt, nieuwe energie opdoet en zelf ervaart wat ze anderen iedere dag probeert mee te geven: kijk niet alleen naar wat zichtbaar is, maar neem de tijd om de mens achter het verhaal te leren kennen. Want juist daar begint echte groei. Zoals bij een ijsberg zit ook bij mensen het grootste en meest waardevolle deel vaak verborgen onder de oppervlakte.
Activatie en Mobiliteit is het rustpunt in je trainingsweek — gerichte aandacht voor beweeglijkheid, doorbloeding en herstel, zodat je lichaam blijft meebewegen met de rest van je programma.
Activatie is geen warming-up, maar bedoeld om de juiste spieren op tijd aan te zetten. Bij veel lopers doen de heupen en core onvoldoende mee — dan compenseert het lichaam, vaak via de knieën of onderrug. Door vooraf te activeren, verbeter je die aansturing en blijf je efficient bewegen, ook wanneer vermoeidheid toeneemt.
Korte, gerichte sessies die spanning uit het lijf halen en gewrichten soepel houden — de basis onder elke andere training bij Fitfabriek De Baard.
Naast activatie speelt mobiliteit een belangrijke rol, met name in heupen en enkels. Op de trails heb je die bewegingsvrijheid nodig — bochten, schuine paden en onverwachte ondergrond vragen om ruimte om te bewegen, zonder stabiliteit te verliezen.
"Ik moet
fit worden."
Voor Renate (37), die samen met haar vriendin Marlie in Wilp woont, was dat precies het moment waarop alles kantelde. Al elf jaar vormen ze samen een stabiele basis. Geen kinderen, geen huisdieren, maar wel een leven waarin structuur en voorspelbaarheid belangrijk zijn.
Sinds 2016 is Renate voor 85% afgekeurd. Ze leeft met een dwangstoornis en depressieve klachten, waardoor haar dagen vaak draaien om overzicht houden en vaste patronen bewaken.
Thuis is ze altijd bezig. Er is altijd een lijstje, altijd iets dat geregeld moet worden. Die structuur geeft veiligheid, maar zorgde er tegelijkertijd voor dat haar wereld langzaam kleiner werd.
In die periode kwam ze boven de honderd kilo uit. Niet alleen haar conditie ging achteruit, ook haar zelfvertrouwen kreeg een flinke knauw. Kleding paste niet meer, sociale activiteiten werden steeds lastiger en ongemerkt werd ze steeds vaker toeschouwer van haar eigen leven.
Op een dag keek ze naar zichzelf en wist ze dat er iets moest veranderen. Niet omdat iemand anders dat vond, maar omdat ze zelf voelde dat ze zo niet verder wilde.
Ze sprak hardop de woorden uit die uiteindelijk het begin werden van haar nieuwe leven.
Niet alleen om af te vallen, maar vooral om weer mee te kunnen doen. Om weer energie te voelen. Om te voorkomen dat haar wereld nog kleiner zou worden.
Zoals veel mensen begon Renate bij een reguliere sportschool. Vier tot vijf keer per week stond ze in de Basic-Fit, gewapend met YouTube-filmpjes die ze zo goed mogelijk probeerde na te doen. Ze werkte hard en was enorm gemotiveerd, maar ergens voelde ze dat er iets ontbrak. Ze wist niet waarom ze bepaalde oefeningen deed, hoe een trainingsschema was opgebouwd of wat haar lichaam eigenlijk nodig had om sterker te worden.
Dat gevoel bleef knagen. In de jaren daarna bezocht ze nog zes andere sportscholen. Iedere keer stapte ze vol goede moed naar binnen, maar even vaak liep ze teleurgesteld weer naar buiten. De grote hallen, de rijen apparaten en de anonimiteit gaven haar niet het gevoel dat ze ergens thuishoorde. Ze zocht geen plek om alleen calorieën te verbranden. Ze zocht begeleiding. Iemand die haar niet alleen vertelde wat ze moest doen, maar ook waarom.
Die zoektocht eindigde op een dag aan de Rijksstraatweg. Daar zag ze het bord van Fitfabriek De Baard.
De eerste ontmoeting met Ralf verliep totaal anders dan alle intakegesprekken die ze daarvoor had gehad. Ze was gespannen en hield er rekening mee dat haar gewicht, haar dwangstoornis of haar depressie onderwerp van gesprek zouden worden, maar dat gebeurde niet. Ralf stelde haar slechts één vraag. "Wat wil je?"
Die eenvoud verraste haar. Geen oordeel. Geen medelijden. Geen uitgebreide analyse van alles wat niet goed ging. Alleen de vraag waar het uiteindelijk allemaal om draait. "Soms begint vertrouwen niet met een antwoord, maar met de juiste vraag."
Zelfs de ruimte voelde anders. Er was licht. Openheid. Geen donkere fitnessloods waarin iedereen langs elkaar heen leefde, maar een omgeving waarin ze zich vrijwel direct op haar gemak voelde. Het gaf haar het vertrouwen om te blijven.
Het moment dat Renate nooit meer vergeet, kwam al tijdens één van haar eerste trainingen. Ralf zette een blok van ongeveer dertig centimeter voor haar neer.
Voor een buitenstaander leek het een eenvoudige oefening. Voor Renate voelde het alsof ze voor een berg stond. Niet omdat haar lichaam het niet aankon, maar omdat haar hoofd direct allerlei scenario's bedacht. Ze zag zichzelf vallen. Ze zag zichzelf falen. Ze probeerde te onderhandelen. Misschien een lager blok. Misschien een stoeprand. Misschien een klein beetje hulp, maar Ralf bleef rustig. Hij zag dat de grootste uitdaging niet in haar benen zat, maar in haar hoofd.
Toen ze uiteindelijk toch sprong, gebeurde er iets wat veel groter was dan die dertig centimeter. Voor het eerst ervaarde ze dat haar eigen overtuigingen vaak veel groter waren dan de werkelijkheid.
Dat ene moment legde de basis voor het vertrouwen dat er inmiddels al vier jaar is. "Dat blok was maar dertig centimeter hoog. Voor mij voelde het als de Mount Everest."
Vier jaar geleden liep Renate onzeker de Fitfabriek binnen, op zoek naar een plek om haar doelen te bereiken. Ze vond veel meer dan dat. Ze vond een plek waar sporten niet draait om perfectie, maar om ontwikkeling. Waar je mag vallen, zolang je maar weer opstaat. Waar iedere training niet alleen je spieren sterker maakt, maar ook je vertrouwen in jezelf.
Ze lacht nog steeds als ze vertelt dat ze soms boos wordt op Ralf wanneer hij haar opnieuw uitdaagt. En ze weet ook dat er vast nog eens een sprong komt waarbij ze onderuitgaat, maar dat is niet erg. Want juist daar heeft ze geleerd dat vallen geen mislukking is.
Niet op de mat en niet in het leven. Zoals Renate het zelf misschien wel het mooist samenvat: "Ik moet niets. Het enige wat ik hoef te doen, is er te zijn."
Inmiddels is sporten niet meer iets wat Renate doet om af te vallen. Het is een vast onderdeel van haar leven geworden. Iedere training bouwt verder op de vorige. Ze merkt dat ze sterker wordt, soepeler beweegt en steeds meer vertrouwen krijgt in haar eigen lichaam. Waar ze vroeger vooral bezig was met het eindresultaat, geniet ze nu juist van het proces. Dat betekent niet dat de trainingen altijd makkelijk zijn. Integendeel.
Ralf weet precies wanneer hij haar moet uitdagen en wanneer hij juist wat gas terug moet nemen. Soms moppert ze op hem wanneer hij haar weer net iets verder uit haar comfortzone trekt. Achteraf begrijpt ze bijna altijd waarom hij dat deed.
Die persoonlijke begeleiding maakte ook het verschil tijdens een 24-uurs hardloopevenement, waar ze Ralf ondersteunde als verzorger. Voor veel mensen leek dat misschien een kleine rol, maar voor Renate was het een enorme overwinning. Ze stapte uit haar veilige thuisomgeving, liet haar vaste patronen los en ontdekte dat ze veel flexibeler was dan ze zelf altijd had gedacht.
Juist dat soort ervaringen laten haar zien hoeveel ze de afgelopen jaren gegroeid is.
Volgens Renate zit het grootste verschil met andere sportscholen niet in de apparatuur of de trainingsmethodes. Het zit in de mensen.
Bij de Fitfabriek kent iedereen elkaar. Er is tijd voor een kop koffie, een goed gesprek en een grap, maar zodra de training begint weet iedereen waarvoor hij gekomen is. Aan tafel wordt bijgepraat. Op de mat wordt gewerkt.
Die combinatie van ontspanning en focus geeft haar rust. Ralf hoeft vaak niet eens te vragen hoe het gaat. Hij ziet het aan haar houding, haar blik of de manier waarop ze binnenkomt.
Soms wordt de training aangepast, soms wordt ze juist extra uitgedaagd. Altijd met hetzelfde doel: haar verder brengen dan ze zelf denkt dat mogelijk is.
En misschien is dat precies waar iedere verandering begint. Niet met de perfecte training of het perfecte plan, maar simpelweg met de moed om binnen te stappen en te beginnen.
“Soms is een blessure niet het probleem. Het is alleen een eerste signaal dat je lichaam je geeft.”
Sommige mensen kiezen voor fysiotherapie omdat ze graag werken met spieren en gewrichten. Voor Sylvia begon die passie op het voetbalveld, maar de therapeut die vandaag de dag bij Fitfabriek rondloopt, is gevormd door veel meer dan alleen haar opleiding en jarenlange werkervaring.
Sylvia is 41 jaar, moeder van twee kinderen en inmiddels ruim twintig jaar fysiotherapeut. In die tijd heeft ze duizenden mensen behandeld, maar misschien wel de belangrijkste reis was die van haarzelf. Jarenlang leefde ze vanuit een topsportmentaliteit. Altijd doorgaan, altijd presteren en altijd zorgen voor anderen.
Tot een auto-ongeluk en een daaropvolgende whiplash haar dwongen om letterlijk en figuurlijk stil te staan. Niet voor een paar weken, maar ruim tweeënhalf jaar.
Waar ze vroeger dacht dat herstel vooral een kwestie van tijd en discipline was, ontdekte ze dat het veel complexer is. "Ik dacht steeds: over drie maanden ben ik er wel weer. Maar uiteindelijk duurde het tweeënhalf jaar." Juist die periode veranderde haar visie op gezondheid volledig.
Tegenwoordig kijkt ze niet meer alleen naar de plek waar iemand pijn heeft, maar naar de mens achter de klacht. De manier waarop iemand leeft, slaapt, werkt, ontspant en met stress omgaat, bepaalt vaak minstens zoveel als de blessure zelf.
Haar eigen ervaringen maakten haar niet alleen een betere therapeut, maar vooral een mens die begrijpt hoe kwetsbaar herstel soms kan zijn. "Je kunt een schouder behandelen, maar als je niet begrijpt waarom die schouder steeds overbelast raakt, blijft het probleem terugkomen."
"Mensen hoeven niet perfect te worden. Ze moeten weer leren luisteren naar hun lichaam."
De basis voor haar carrière werd al veel eerder gelegd. Sylvia voetbalde jarenlang op hoog niveau en schopte het tot Oranje Onder 19, waarmee ze deelnam aan internationale toernooien in onder andere Zweden en Finland.
Blessures waren onvermijdelijk en brachten haar regelmatig bij de fysiotherapeut. Daar ontstond het besef dat zij zelf ooit hetzelfde vak wilde uitoefenen.
Om toegelaten te worden tot de opleiding fysiotherapie maakte ze zelfs de opvallende keuze om bewust van het vwo naar de havo over te stappen. Met een gemiddelde van een 7 kon ze namelijk meteen door naar de opleiding, zonder de loting af te wachten. Of ze dat cijfer nu op de havo of op het vwo haalde, maakte in dat geval niet uit. Vervolgens rondde ze haar opleiding fysiotherapie af en specialiseerde ze zich nog drie jaar verder tot sportfysiotherapeut. Het waren jaren waarin discipline haar tweede natuur werd. Vroeg opstaan, lange dagen maken, studeren, werken en sporten; alles stond in het teken van haar doel.
Pas veel later realiseerde ze zich dat die enorme drive haar ook kwetsbaar maakte. "Nu ik veel bewuster met leefstijl en energie omga, zie ik dat ik destijds structureel over mijn grenzen leefde."
Juist doordat Sylvia zelf heeft ervaren hoelang herstel kan duren, begrijpt ze haar cliënten beter dan ooit. Ze weet hoe frustrerend het is wanneer je lichaam niet meer doet wat je wilt en hoe moeilijk het kan zijn om gas terug te nemen terwijl je hoofd alweer vooruit wil. Die ervaring gebruikt ze iedere dag in haar werk. Ze kijkt niet langer alleen naar de klacht, maar wil begrijpen waarom die klacht is ontstaan en welke factoren ervoor zorgen dat iemand steeds opnieuw vastloopt.
Voor Sylvia draait fysiotherapie daarom niet alleen om behandelen, maar vooral om begeleiden. Ze wil mensen inzicht geven in hun eigen lichaam, zodat ze begrijpen waar klachten vandaan komen en hoe ze kunnen voorkomen dat dezelfde problemen steeds terugkeren. Dat vraagt soms om oefeningen, maar net zo vaak om gesprekken over slaap, voeding, werkdruk, herstel en de keuzes die iemand iedere dag maakt.
Toen Sylvia bij Fitfabriek binnenstapte, voelde dat direct als de juiste plek. Ze kende Ralf al vanuit een eerdere sportschool en herkende in hem dezelfde mensgerichte visie die zij zelf de afgelopen jaren had ontwikkeld. Niet de kilo's, de prestaties of de blessures staan centraal, maar de mens die binnenkomt.
Binnen Fitfabriek vormt ze samen met de personal trainers één team. Waar fysiotherapie traditioneel vaak begint wanneer iemand al geblesseerd is, wordt Sylvia juist veel eerder betrokken.
"Hier draait het niet om trainen. Hier draait het om mensen."
Tijdens trainingen wordt voortdurend overlegd over de belastbaarheid van een cliënt, de doelen die iemand wil bereiken en de manier waarop het lichaam daarop reageert. Daardoor kunnen kleine signalen vroeg worden herkend en worden trainingsschema's aangepast voordat klachten groter worden.
Haar fysiotherapeutische kennis vormt daarbij de medische basis. Ze onderzoekt hoe gewrichten bewegen, hoe spieren samenwerken en waar beperkingen ontstaan, maar kijkt net zo goed naar bewegingspatronen, werkhouding, herstelvermogen en de dagelijkse belasting van het lichaam. Door die combinatie van fysiotherapie, krachttraining en leefstijl ontstaat een totaalbeeld waarmee mensen niet alleen sneller herstellen, maar ook leren hoe ze duurzaam gezond kunnen blijven.
Dat maakt de samenwerking binnen Fitfabriek bijzonder. Trainers weten precies welke fysieke grenzen er zijn, terwijl Sylvia begrijpt welke trainingsprikkels juist nodig zijn om sterker te worden. Samen zorgen ze ervoor dat een behandeling niet stopt zodra de pijn verdwenen is, maar pas wanneer iemand weer vol vertrouwen kan bewegen en zijn of haar doelen zelfstandig kan blijven behalen.
Die brede visie vertaalt zich ook naar de verschillende vormen van begeleiding die Sylvia binnen Fitfabriek aanbiedt. Vanuit haar achtergrond als sportfysiotherapeut helpt ze sporters met zowel acute als langdurige blessures.
Doordat ze letterlijk op de trainingsvloer aanwezig is, kan ze direct schakelen met de personal trainers. Samen bespreken ze niet alleen hoe een blessure herstelt, maar vooral hoe iemand veilig kan blijven trainen en hoe dezelfde klachten in de toekomst voorkomen kunnen worden. Daardoor sluit de behandeling naadloos aan op de persoonlijke trainingsdoelen van iedere sporter. "Herstellen begint niet bij minder doen, maar bij de juiste balans tussen belasting en belastbaarheid."
Daarnaast is Sylvia gespecialiseerd in arbeidsfysiotherapie. In een tijd waarin steeds meer mensen uitvallen door stress, overbelasting of burn-outklachten kijkt zij verder dan alleen de werkplek. Ze onderzoekt hoe iemand zijn energie verdeelt tussen werk, privé, sport en herstel. Vaak blijkt niet het werk zelf het probleem, maar de optelsom van alle verantwoordelijkheden die iemand dagelijks draagt.
Door inzicht te geven in belasting en belastbaarheid begeleidt ze mensen tijdens re-integratietrajecten en helpt ze hen stap voor stap weer duurzaam op te bouwen, zonder opnieuw over hun grenzen heen te gaan.
"Je kunt nog zo hard trainen, maar als je slecht slaapt, verkeerd eet en nooit ontspant, blijft je lichaam aan de noodrem trekken."
Leefstijl vormt inmiddels een onmisbare pijler binnen haar werkwijze. Sylvia ziet dagelijks dat goede voeding, voldoende slaap en momenten van herstel minstens zo belangrijk zijn als een goede training of behandeling. Daarom kijkt ze tijdens een traject niet alleen naar de fysieke klacht, maar ook naar de gewoontes die daar invloed op hebben. Hoeveel beweegt iemand? Hoe ziet het voedingspatroon eruit? Is er voldoende rust? Hoe wordt omgegaan met stress? Pas wanneer al die puzzelstukken op hun plek vallen, ontstaat volgens haar duurzaam herstel. Het lichaam kan immers alleen optimaal functioneren wanneer de basis op orde is.
Ook in haar diagnostiek onderscheidt Sylvia zich. Ze neemt geen genoegen met alleen het behandelen van symptomen, maar blijft zoeken naar de daadwerkelijke oorzaak van een klacht. Soms zit die op een plek waar niemand direct aan denkt. Zo vertelt ze over een cliënt die maandenlang met hardnekkige enkelklachten bleef rondlopen. Tijdens haar onderzoek ontdekte ze dat een oude enkelverzwikking maanden eerder had geleid tot een scheefstand van het kuitbeen. "We hebben dat gefixt en alle klachten waren weg."
Het typeert haar manier van werken: nieuwsgierig blijven, doorvragen en verder kijken dan de standaardprotocollen.
Misschien is dat wel de grootste verandering die Sylvia zelf heeft doorgemaakt. Waar ze vroeger dacht in behandeltrajecten en vaste protocollen, denkt ze nu vooral in zelfredzaamheid. Ze wil mensen niet jarenlang patiënt houden, maar juist leren hoe ze zelf verantwoordelijkheid kunnen nemen voor hun gezondheid.
Daarom legt ze veel uit tijdens haar behandelingen. Ze neemt de tijd om mensen inzicht te geven in hun klachten en helpt hen begrijpen welke invloed hun dagelijkse keuzes hebben op hun herstel. Volgens Sylvia ontstaat duurzame gezondheid pas wanneer iemand zelf de regie weer terugpakt. Op dat moment heeft een behandeling haar echte doel bereikt.
Naast haar werkzaamheden binnen Fitfabriek werkt Sylvia momenteel aan een nieuw leefstijlprogramma dat speciaal is ontwikkeld voor vrouwen tussen de veertig en zestig jaar. Juist in deze levensfase ziet ze veel vrouwen die jarenlang voor iedereen hebben gezorgd. Ze bouwden een carrière op, kregen kinderen, hielden gezinnen draaiende en zetten zichzelf steeds op de laatste plaats. Vervolgens verandert het lichaam, spelen hormonen een grotere rol en ontstaat vaak een gevoel van vermoeidheid of disbalans.
In het programma komen voeding, slaap, ontspanning, beweging, hormoonbalans en planning samen. Inmiddels draait een eerste pilotgroep van vijftien deelnemers en de ambitie is om het programma uiteindelijk ook online aan te bieden, ondersteund door een digitale omgeving of app. Daarmee wil Sylvia haar kennis toegankelijk maken voor een veel grotere groep vrouwen die op zoek zijn naar meer energie en een betere balans.
Wie Sylvia ontmoet, merkt al snel dat fysiotherapie voor haar veel verder gaat dan het behandelen van een blessure. Ze helpt mensen opnieuw vertrouwen te krijgen in hun lichaam, leert hun signalen herkennen voordat klachten ontstaan en laat zien hoe beweging, herstel en leefstijl elkaar versterken.
Misschien is dat wel de belangrijkste les uit haar eigen reis. Herstel begint niet altijd met een behandeling. Soms begint het met de keuze om eindelijk ook eens goed voor jezelf te zorgen.
Waarom personal training bij de Fitfabriek veel verder gaat dan een uur sporten.
Bij de Fitfabriek geloven we niet in standaard trainingsschema's of snelle oplossingen. Iedereen die binnenstapt, brengt een eigen verhaal mee. De één wil afvallen, de ander zoekt meer energie, wil herstellen na een blessure, sterker worden voor het dagelijks leven of simpelweg weer met vertrouwen in de spiegel kijken. Daarom begint personal training bij de Fitfabriek nooit met de vraag hoeveel kilo je wilt afvallen of hoeveel je kunt bankdrukken. We beginnen met de vraag waarom je hier bent. Wat wil je bereiken? Wat houdt je tegen? En vooral: wat heb jij nodig om dat doel ook daadwerkelijk vol te houden?
Vanuit die persoonlijke basis bouwen we stap voor stap aan een programma dat past bij jouw lichaam, jouw agenda en jouw leven. Geen tijdelijke motivatie, maar een duurzame verandering. Iedere training heeft een duidelijk doel, iedere oefening een functie en iedere stap brengt je dichter bij een gezondere, sterkere versie van jezelf.
Personal training bij de Fitfabriek is geen los uur in de week. Het is persoonlijke begeleiding waarbij sport wordt ingezet als middel om gezonder, sterker en energieker door het leven te gaan. Door krachttraining, kickboksen en cardio slim met elkaar te combineren ontstaat een programma dat niet alleen resultaat oplevert, maar vooral ook vol te houden is. Want uiteindelijk geloven wij dat duurzame verandering niet ontstaat door harder te trainen, maar door iedere week opnieuw met plezier de volgende stap te zetten.
Dat is de kracht van persoonlijke begeleiding. Dat is de kracht van de Fitfabriek.
Krachttraining vormt voor veel deelnemers de basis van hun persoonlijke traject. Niet omdat iedereen grote spieren wil ontwikkelen, maar omdat een sterker lichaam letterlijk meer kwaliteit van leven oplevert. Spieren ondersteunen je gewrichten, verbeteren je houding, verhogen je stofwisseling en zorgen ervoor dat dagelijkse activiteiten gemakkelijker worden. Of je nu een jonge ouder bent die zonder rugklachten met zijn kinderen wil spelen, een ondernemer die meer energie wil hebben of iemand die gezond ouder wil worden, krachttraining is een investering waar je iedere dag profijt van hebt.
Bij de Fitfabriek draait krachttraining daarom niet om zoveel mogelijk gewicht verplaatsen, maar om verantwoord leren bewegen. Techniek staat altijd op de eerste plaats. Ralf kijkt niet alleen naar de oefening, maar ook naar hoe je beweegt, hoe je houding is en waar winst te behalen valt. Juist doordat iedere beweging zorgvuldig wordt opgebouwd, ontstaat een stevig fundament waarop veilig en verantwoord verder gebouwd kan worden.
Dat maakt de trainingen geschikt voor zowel beginnende sporters als ervaren krachtsporters die hun techniek verder willen verfijnen.
"Ik dacht dat ik fitter was dan ooit.
Twee weken later lag ik
in het ziekenhuis."
Voor Albert Goossen is sport nooit een hobby geweest. Het is de rode draad in zijn leven. Al op jonge leeftijd groeide hij op tussen de fitnessapparatuur, sporters en ondernemers. Waar leeftijdsgenoten hun vakanties doorbrachten op de camping of het strand, liep Albert mee met zijn vader, die actief was in de fitnessbranche. "Ik ben vanaf mijn twaalfde in de fitnessbranche gerold, omdat mijn vader het deed. Al mijn vakanties en weekenden liep ik al mee."
Wat begon als meekijken, groeide uit tot een leven lang ondernemen in dezelfde wereld. Jarenlang werkte hij bij grote leveranciers van fitnessapparatuur en zag hij de branche zich ontwikkelen van eenvoudige krachttoestellen tot complete trainingsconcepten. In 2018 besloot hij dat het tijd was om zijn eigen kennis en netwerk in te zetten. Hij richtte Fitnessmakelaar op, een onderneming waarmee hij sportscholen adviseert over de aanschaf, verkoop en inrichting van fitnessapparatuur. Inmiddels bezoekt hij wekelijks tussen de tien en twintig sportscholen en is hij nog altijd iedere dag bezig met de wereld waarin hij letterlijk is opgegroeid. Totdat het lichaam ingrijpt
"Je denkt dat je alles onder controle hebt… totdat je lichaam iets anders beslist."
Juist omdat sport zo'n vanzelfsprekend onderdeel van zijn leven was, kwam het nieuws in november 2022 extra hard binnen. Albert kreeg een hartinfarct. Niet door een ongezonde leefstijl of gebrek aan beweging, maar door een erfelijke DNA-afwijking waardoor zijn lichaam onvoldoende goed cholesterol aanmaakt. Jarenlang had zijn lichaam ongemerkt bloedvaten dicht laten slibben, zonder dat hij daar iets van merkte. "Ik kan me niet herinneren dat ik ooit zo fit ben geweest. Twee weken later lag ik met de beentjes omhoog in het ziekenhuis."
Het hartinfarct veranderde niet alleen zijn gezondheid, maar ook zijn manier van denken. Voor iemand die gewend was problemen op te lossen en altijd vooruit te bewegen, was het een confronterende les in geduld. Zijn lichaam bepaalde ineens het tempo. Niet zijn hoofd. Dat besef dwong hem om opnieuw te leren luisteren naar zijn eigen grenzen, iets wat hij jarenlang nauwelijks had hoeven doen. "Soms kom je ergens niet omdat je wilt trainen, maar omdat je opnieuw wilt leren vertrouwen op je eigen lichaam."
Albert kende Ralf al ruim voordat hij ooit lid werd van de Fitfabriek. Tijdens zijn werk als leverancier van fitnessapparatuur kwamen ze elkaar regelmatig tegen. Daarnaast deelden ze een passie voor motoren en ontstond er in de loop der jaren een vriendschap. Toen Albert na zijn hartinfarct moest beginnen aan zijn revalidatie, voelde het daarom vanzelfsprekend om juist bij Ralf aan te kloppen. "Ik kwam Ralf al tegen toen ik fitnessapparatuur verkocht. We hadden meteen een klik."
De eerste twee jaar na zijn hartinfarct vormde de Fitfabriek de basis van zijn herstel. Daar werkte hij stap voor stap aan het terugwinnen van zijn conditie, kracht en vooral het vertrouwen in zijn lichaam.
Dat proces deed hij niet alleen. Terwijl Ralf hem iedere training motiveerde om verantwoord zijn grenzen op te zoeken, zorgde fysiotherapeut Sylvia ervoor dat lichamelijke klachten niet in de weg gingen zitten.
Wanneer pijntjes of beperkingen ontstonden, keek zij verder dan alleen de klacht zelf en hielp ze hem steeds weer terug naar een niveau waarop hij veilig kon blijven trainen. Sylvia zorgde ervoor dat de pijntjes verdwenen of in ieder geval zo beheersbaar werden dat Albert gewoon kon blijven trainen.
Volgens Albert zit juist daarin de kracht van de Fitfabriek. Trainers en fysiotherapeut werken niet langs elkaar heen, maar vormen één team. Ze overleggen, stemmen af en kijken samen wat iemand nodig heeft om duurzaam sterker te worden. Daardoor voelde zijn revalidatie nooit als een medisch traject, maar als een gezamenlijke reis richting herstel.
Inmiddels komt Albert voor zijn werk iedere week bij tientallen sportscholen. Hij ziet de nieuwste concepten, de modernste apparatuur en de grootste fitnessketens van dichtbij. Juist daardoor weet hij hoe uitzonderlijk de sfeer binnen de Fitfabriek eigenlijk is.
Waar veel sportscholen vooral draaien om aantallen leden en efficiëntie, draait het in Twello volgens hem om persoonlijke aandacht. Vanaf het moment dat je binnenkomt, weten mensen wie je bent. Er is oprechte interesse in hoe het met je gaat en trainers zien veel meer dan alleen de training die op het programma staat.
"Hier word je vanaf het eerste moment dat je binnenkomt echt gezien."
Dat maakt dat de Fitfabriek voor Albert voelt als veel meer dan een sportschool. Het is een plek waar mensen elkaar kennen, waar ruimte is voor een gesprek en waar prestaties belangrijk zijn, maar nooit belangrijker worden dan de mens zelf.
Door zijn achtergrond in de fitnessbranche bleef de samenwerking met de Fitfabriek zich vanzelf ontwikkelen. Albert is tegenwoordig importeur van het Amerikaanse kwaliteitsmerk Arsenal Strength en denkt regelmatig mee over de verdere inrichting van de club. Vanuit zijn ervaring weet hij dat het niet draait om zoveel mogelijk toestellen, maar juist om de juiste apparatuur op de juiste plek.
Volgens hem kunnen één of twee specifieke machines soms meer toevoegen aan de trainingskwaliteit dan een complete nieuwe lijn toestellen. Daarom kijkt hij samen met Ralf voortdurend naar innovaties die passen bij de manier waarop binnen de Fitfabriek wordt getraind. Niet omdat iets nieuw is, maar omdat het daadwerkelijk beter bijdraagt aan de ontwikkeling van de sporters. Zoals hij zelf concludeert: "De mooiste samenwerking ontstaat wanneer vriendschap en vakmanschap samenkomen."
Een mooi voorbeeld daarvan is een bijzonder project waar Albert momenteel mee bezig is. Hij onderzoekt de mogelijkheid om een uniek type loopband naar de Fitfabriek te halen. Op het eerste gezicht lijkt het misschien een gewone hardloopband, maar technisch gezien is het een compleet ander trainingsinstrument.
De loopbanden kunnen namelijk extreem steil omhoog bewegen, waardoor zware klimtrainingen mogelijk worden die perfect aansluiten bij de intensieve trainingen van Ralf. Wat ze echter echt bijzonder maakt, is dat ze ook gecontroleerd naar beneden kunnen hellen. Daardoor kunnen sporters niet alleen bergop trainen, maar ook realistisch afdalen.
Dat biedt nieuwe mogelijkheden voor hardlopers, revalidatie, trailrunners en iedereen die functioneler wil trainen. "Ze kunnen extreem steil omhoog, maar wat ze echt bijzonder maakt is dat ze ook negatief kunnen. Dus je kunt letterlijk de berg af. Dat kunnen maar heel weinig loopbanden."
Voor Albert symboliseren die loopbanden eigenlijk precies waar de Fitfabriek voor staat. Je wordt uitgedaagd om omhoog te klimmen, maar leert ook gecontroleerd omgaan met de momenten waarop het leven juist naar beneden gaat.
Vandaag kijkt Albert anders naar het leven dan vóór november 2022. Zijn ondernemerschap is nog altijd even sterk en zijn passie voor de fitnessbranche is onverminderd groot. Toch heeft zijn hartinfarct hem geleerd dat succes niet alleen wordt bepaald door groei, omzet of prestaties.
Gezondheid, energie en de mensen om je heen zijn minstens zo waardevol geworden.
Hij kiest bewuster voor projecten waar hij energie van krijgt, investeert graag in samenwerkingen waarin mensen elkaar versterken en geniet meer van de reis dan van de eindbestemming. Zijn ambitie is niet verdwenen, maar heeft een andere betekenis gekregen. "Ik heb nog steeds een enorme drive, maar wel een hele andere drive dan vroeger."
Met die nieuwe blik kijkt hij vol vertrouwen vooruit. Hij wil blijven bouwen aan Fitnessmakelaar, innovatieve oplossingen zoals de nieuwe loopbanden naar de Fitfabriek brengen en bijdragen aan een omgeving waarin mensen sterker worden dan ze ooit voor mogelijk hielden. Niet alleen fysiek, maar juist ook mentaal.
Want als zijn eigen verhaal iets heeft bewezen, dan is het dat echte kracht niet ontstaat wanneer alles vanzelf gaat, maar juist op het moment dat je leert opnieuw te beginnen.
Waarom de groepslessen kickboksen bij de Fitfabriek zoveel meer zijn dan een uur sporten.
“Je komt misschien alleen binnen, maar je gaat altijd samen naar huis.”
Wie voor het eerst een groepsles kickboksen bij de Fitfabriek binnenloopt, verwacht vaak een zaal vol fanatieke vechters. Mensen die elkaar proberen af te troeven of vooral bezig zijn met zo hard mogelijk slaan en schoppen. Dat beeld verdwijnt meestal al binnen de eerste vijf minuten. Natuurlijk wordt er hard gewerkt en gaat het tempo regelmatig omhoog, maar de sfeer is allesbehalve intimiderend. Sterker nog, juist de combinatie van plezier, persoonlijke aandacht en techniek maakt dat veel deelnemers zich hier sneller thuis voelen dan ze vooraf hadden durven hopen.
Inmiddels weten we dat vrijwel iedereen met dezelfde gedachten voor de eerste training binnenstapt. Ben ik wel fit genoeg? Kan ik dit wel? Kijken mensen niet naar mij? Het zijn vragen die in bijna ieder interview voor dit magazine terugkwamen. En opvallend genoeg gaven dezelfde mensen na een paar weken precies hetzelfde antwoord. Niemand bleek bezig te zijn met degene naast zich. Iedereen was vooral bezig om zelf weer een stapje beter te worden.
Dat is misschien wel de grootste kracht van de groepslessen. Je traint samen, maar altijd op je eigen niveau.
De groepslessen kickboksen zijn daarom ook veel meer dan alleen een conditionele training. Natuurlijk ga je zweten en natuurlijk stijgt je hartslag, maar de basis ligt altijd bij techniek. Hoe beweeg je efficiënt? Hoe sta je in balans? Hoe plaats je een stoot zonder onnodig energie te verliezen? En hoe zorg je ervoor dat je lichaam soepel blijft bewegen, ook wanneer je vermoeid raakt?
Ralf kijkt tijdens de lessen voortdurend naar de uitvoering van iedere deelnemer. Een kleine correctie aan je houding, een andere stand van je voeten of nét iets meer rotatie vanuit je heupen kan soms een wereld van verschil maken. Daardoor groeit niet alleen je techniek, maar ook je zelfvertrouwen. Het mooie is dat ervaring daarbij nauwelijks een rol speelt. Beginners trainen naast mensen die al jaren meedoen en toch haalt iedereen uit dezelfde les precies wat hij of zij nodig heeft. Niet doordat iedereen hetzelfde niveau heeft, maar doordat iedereen dezelfde aandacht krijgt.
Een belangrijk onderdeel van de groepslessen is de afwisseling tussen techniek, conditie en functionele oefeningen. Tijdens iedere training komen verschillende kickbokstechnieken aan bod, zoals de jab, cross, hook en uppercut, aangevuld met knie- en traptechnieken, verdedigende bewegingen, voetenwerk en het maken van effectieve combinaties. Door deze technieken steeds opnieuw te oefenen, ontwikkel je niet alleen kracht en snelheid, maar vooral controle over je lichaam en een steeds betere uitvoering.
De technische oefeningen worden afgewisseld met uitdagende conditionele onderdelen waarin kracht, explosiviteit, coördinatie en uithoudingsvermogen samenkomen. Denk aan combinaties op de pads, werken op de bokszak, partneroefeningen en functionele oefeningen waarbij het hele lichaam wordt aangesproken. Juist die afwisseling zorgt ervoor dat iedere training anders is en deelnemers voortdurend nieuwe uitdagingen tegenkomen.
Binnen de Fitfabriek staat daarbij niet het perfect uitvoeren van een techniek centraal, maar het proces van blijven leren. De trainers helpen iedere deelnemer om stap voor stap beter te worden, ongeacht leeftijd, ervaring of conditie. Zo groeit niet alleen de fysieke kracht, maar ook het vertrouwen in eigen kunnen.
Misschien is dat wel de reden waarom zoveel mensen verslaafd raken aan deze lessen. Niet omdat ze iedere week kapot naar huis willen, maar omdat ze telkens opnieuw ontdekken dat ze meer kunnen dan ze vooraf hadden gedacht. Op de dagen dat je weinig energie hebt, trekt de groep je mee. Op de dagen dat jij juist lekker draait, geef jij die energie weer door aan iemand anders. Zo ontstaat er een dynamiek waarin niemand perfect hoeft te zijn, maar iedereen elkaar helpt om beter te worden.
Dat zie je terug in de diversiteit van de groep. Ondernemers die hun hoofd leegmaken na een drukke werkdag trainen naast moeders die eindelijk weer tijd voor zichzelf nemen. Zorgprofessionals die de spanning van hun werk kwijt willen staan naast mensen die herstellen van ziekte of simpelweg fitter willen worden. De leeftijden verschillen, de achtergronden verschillen en de doelen verschillen misschien nog wel meer. Toch ontstaat er iedere training weer hetzelfde gevoel. Iedereen werkt hard, iedereen leert en iedereen gunt de ander zijn succes.
Dat is precies waarom de groepslessen zoveel meer zijn dan een sportmoment. Het is een uur waarin je even nergens anders hoeft te zijn dan in het moment.
Wie denkt dat een groepsles kickboksen alleen geschikt is voor ervaren sporters, komt bij de Fitfabriek al snel tot een andere conclusie. Juist doordat techniek, persoonlijke aandacht en plezier centraal staan, voelt vrijwel iedereen zich al snel onderdeel van de groep. Er wordt hard gewerkt, veel gelachen en regelmatig ontdekt dat grenzen veel verder liggen dan vooraf werd gedacht. Misschien is dat wel de grootste uitdaging van deze groepsles. Niet de oefeningen, niet de combinaties en zelfs niet de conditie. De grootste uitdaging is dat je iedere week opnieuw ontdekt waartoe je eigenlijk in staat bent.
Dat is de kracht van samen trainen. Dat is de kracht van de Fitfabriek.
“Ik leef wel
alsof ik
vrij ben.”
Kristel Verwaijen is 43 jaar, woont samen met haar man Nick en hun drie kinderen Joe, Dean en Bodhi op de Worp in Deventer en is iemand die van nature voor anderen zorgt. Dat zit diep in haar karakter verweven.
Al vanaf haar negentiende werkte ze in de psychiatrie, een vakgebied waarin geen dag hetzelfde is en waar je voortdurend naast mensen staat op de momenten dat hun leven uit balans raakt. Ze werkte achtereenvolgens op crisisafdelingen, in de verslavingszorg bij Tactus en later binnen de tweedelijnsorganisatie MoleMann Mental Health.
Het waren intensieve functies waarin ze veel verantwoordelijkheid droeg, maar waarin ze ook iedere dag het gevoel had daadwerkelijk iets voor een ander te kunnen betekenen. Er zijn voor een ander zat er bij haar altijd al in, thuis net zo goed als op het werk.
Toen bij Kristel borstkanker werd vastgesteld, veranderde er van alles. Er volgde een intensief jaar waarin behandelingen, herstel en onzekerheid haar dagelijks leven bepaalden.
Toen de behandelingen achter de rug waren, wilde ze niets liever dan haar oude leven weer oppakken. Ze keerde terug naar haar vertrouwde werk en probeerde met dezelfde energie en overtuiging verder te gaan alsof er niets was gebeurd.
Juist toen merkte ze dat ze een tempo najoeg dat niet meer bij haar paste.
"Ik was de hele tijd iets aan het nastreven wat ik niet meer was."
Die ene zin vat voor haar precies samen wat er gebeurde. Niet dat ze een ander mens was geworden, maar dat ze het oude tempo bleef najagen alsof er niets was gebeurd. Toen ze dat losliet, kwam er ruimte.
Ze volgde haar hart en koos ander werk, met dezelfde drijfveer als altijd. Dat vond ze bij Carinova, waar ze tegenwoordig werkt als jonge mantelzorgconsulent. In die functie begeleidt ze kinderen en jongeren tussen de zes en vierentwintig jaar die thuis zorgen hebben om een ouder, broer, zus of ander familielid. Ze brengt hen met elkaar in contact, organiseert activiteiten en probeert juist de kinderen die zichzelf vaak wegcijferen weer zichtbaar te maken.
Misschien begrijpt ze als geen ander hoe het voelt wanneer het leven ineens een andere afslag neemt. Juist daarom weet ze zoveel jongeren het vertrouwen te geven dat ook moeilijke periodes ooit weer lichter worden.
Wat wel veranderde, is hoe ze naar het leven kijkt. Ze is nooit iemand geweest die alles vooruit plant, en inmiddels hoeft dat ook helemaal niet meer. Dat betekent niet dat ze geen zorgen meer kent, maar wel dat ze zich niet langer laat leiden door de angst voor wat misschien ooit nog komt.
Ze vertrouwt erop dat wanneer het leven opnieuw moeilijk wordt, er ook weer mensen zullen zijn die haar helpen. Die gedachte geeft haar rust en maakt dat ze de mooie momenten veel bewuster beleeft. Ze geniet van haar gezin, haar werk en de kleine dingen die vroeger soms vanzelfsprekend leken. Vanuit die rust ontstond ook de behoefte om weer te gaan sporten. Niet alleen om fitter te worden, maar vooral om opnieuw vertrouwen te krijgen in haar eigen lichaam.
Drie jaar geleden besloot Kristel dat het tijd was om het kickboksen weer op te pakken. De eerste stap richting de Fitfabriek in Twello vond ze echter, zoals ze zelf lachend vertelt, "doodeng." Ze had, net als veel mensen, een heel beeld in haar hoofd van hoe een sportschool eruit zou zien. Grote gespierde mannen die vooral met zichzelf bezig waren, spiegels die belangrijker leken dan de trainingen en een sfeer waarin je eerst moest bewijzen dat je erbij hoorde. Ze geeft eerlijk toe dat ze bij binnenkomst eerst uitgebreid heeft rondgekeken.
"Ik heb gelijk gescreend of het niet een anabole mannenclub was."
Ook Ralf maakte in eerste instantie precies de indruk die je misschien verwacht wanneer je hem voor het eerst ziet. Groot, breed en volledig getatoeëerd. Zoals Kristel het zelf omschrijft: "Niet gemaakt om jou te entertainen. Of te sussen. Of gerust te stellen."
Dat eerste beeld verdween echter verrassend snel. Achter die indrukwekkende verschijning bleek juist iemand te zitten die goed luistert, mensen haarfijn aanvoelt en precies weet wanneer hij iemand moet uitdagen of juist even moet afremmen. Niet door eindeloos te motiveren met mooie woorden, maar door eerlijk te zijn en mensen te behandelen zoals ze zijn. "Het is gewoon een hele lieve gast."
Vanaf dat moment voelde de Fitfabriek niet meer als een sportschool, maar als een plek waar ze zichzelf kon zijn. Een plek waar niet wordt gekeken naar hoe fit je bent wanneer je binnenkomt, maar naar de stappen die je bereid bent te zetten om sterker weer naar buiten te lopen.
Voor Kristel is sporten inmiddels veel meer dan werken aan haar conditie. Tijdens de periode waarin ze ziek was en ook daarna ontdekte ze dat beweging haar hielp om alles wat ze had meegemaakt te verwerken. Waar gesprekken soms bleven rondzingen in haar hoofd, zorgde een intensieve training ervoor dat haar gedachten eindelijk stil werden. Een uur sporten gaf haar vaak meer rust dan eindeloos blijven nadenken. Het werd haar manier om spanning los te laten en weer energie op te bouwen.
Juist daarom zijn de groepslessen voor haar zo belangrijk geworden. Ze kent zichzelf inmiddels goed genoeg om te weten dat ze alleen veel gemakkelijker afgeleid raakt. Dan maakt ze een grapje, zoekt ze een excuus of probeert ze ongemerkt net iets minder hard te werken. Zoals ze zelf lachend zegt, is ze het type dat tijdens een oefening liever even naar links kijkt.
Maar precies daar zit volgens haar de kracht van de groepslessen. Ralf ziet dat namelijk feilloos. Niet om iemand af te rekenen, maar juist om je weer terug te halen naar waarom je daar bent. De energie van de groep doet vervolgens de rest. Op dagen waarop je weinig motivatie hebt, trekken anderen je mee. Op de dagen dat jij juist sterk bent, help je weer iemand anders. Daardoor ontstaat een sfeer waarin iedereen op zijn eigen niveau traint, maar waarin je toch samen sterker wordt. Voor Kristel is dat misschien wel de grootste kracht van de Fitfabriek. Je sport individueel, maar je voelt je nooit alleen. Juist daardoor blijf je komen, ook op de dagen waarop de bank misschien verleidelijker is dan de bokszak. Iedere training geeft haar niet alleen een fitter lichaam, maar ook het vertrouwen dat ze sterker is dan ze zelf soms denkt.
En het is niet alleen Ralf. Ze traint bij meerdere trainers die ieder op hun eigen manier bij haar aansluiten. Ze zijn zorgvuldig gekozen en er wordt veel van ze gevraagd.
Wanneer Kristel de Fitfabriek moet omschrijven, gebruikt ze één woord: "loepzuiver." Daarmee bedoelt ze een plek waar normen en waarden nog gewoon belangrijk zijn, waar duidelijkheid niet wordt verward met hardheid en waar mensen eerlijk tegen elkaar zijn. Ze voelt zich er veilig genoeg om zichzelf te zijn, maar wordt ook gecorrigeerd wanneer dat nodig is. Juist die combinatie van vertrouwen, duidelijkheid en persoonlijke aandacht maakt dat ze hier volledig op haar plek is.
"Hier weet je waar je aan toe bent."
Inmiddels noemt ze deze periode zonder twijfel haar rijkste jaren. Niet omdat alles perfect is, maar omdat ze de balans heeft gevonden waar ze jarenlang naar op zoek was. Ze doet werk dat haar energie geeft, geniet van haar gezin en heeft met sporten een uitlaatklep gevonden die haar zowel lichamelijk als mentaal sterker maakt.
Wat ze vooraf nooit had kunnen bedenken, is dat ze er ook een vriendschap aan zou overhouden. Iemand met wie ze traint, veel lacht en ook buiten de Fitfabriek contact houdt. Dat is voor haar inmiddels net zo waardevol als de trainingen zelf.
Misschien is dat wel de mooiste conclusie van haar verhaal. Ze stapte ooit de Fitfabriek binnen omdat ze weer wilde kickboksen. Wat ze vond was veel groter dan dat: vertrouwen in haar eigen lichaam, rust in haar hoofd, een plek waar ze wordt uitgedaagd en veel kan lachen, en een vriendschap die ze niet had zien aankomen.
Ze is daarmee geen ander mens geworden. Er zijn voor een ander zat er altijd al in en zit er nog steeds in. Wat veranderde zijn de keuzes die ze maakt, en de rust waarmee ze die maakt. En wie weet wat er nog uit voortkomt.
Voor veel mensen is kickboksen de grootste verrassing binnen de Fitfabriek. Wie voor het eerst binnenkomt, verwacht vaak een harde contactsport waarin kracht de belangrijkste factor is. In werkelijkheid draait het juist om techniek, coördinatie, timing en controle. Tijdens de personal trainingen wordt er gewerkt aan voetenwerk, balans, snelheid en het correct uitvoeren van stoten en trappen. Sparren is daarbij geen doel op zich. De nadruk ligt op het ontwikkelen van vaardigheden en het steeds beter leren beheersen van je eigen lichaam.
Juist doordat je tijdens een bokstraining volledig geconcentreerd bent op de volgende combinatie, ontstaat er iets bijzonders. Je hoofd krijgt geen ruimte meer om bezig te zijn met werk, afspraken of dagelijkse zorgen. Veel deelnemers omschrijven het als een mentale reset. Na een intensieve sessie voelen ze zich niet alleen fysiek moe, maar vooral mentaal opgeladen. Het is dan ook niet voor niets dat veel ondernemers, zorgprofessionals en mensen met een druk gezinsleven juist in het kickboksen hun ideale uitlaatklep hebben gevonden.
Een goede conditie betekent veel meer dan lang kunnen hardlopen of een hoog tempo volhouden op een fiets. Het betekent dat je lichaam efficiënter met energie omgaat, sneller herstelt en je gedurende de dag fitter voelt. Daarom is cardiotraining binnen de Fitfabriek nooit een doel op zichzelf, maar een belangrijk onderdeel van een compleet programma.
Afhankelijk van jouw persoonlijke doel wordt gekozen voor verschillende trainingsvormen. Dat kan een intensieve intervaltraining zijn waarbij kracht en uithoudingsvermögen worden gecombineerd, maar ook een rustige duurtraining waarbij juist gewerkt wordt aan vetverbranding, herstel en een gezonde hart- en longfunctie. Door deze afwisseling blijft trainen uitdagend en wordt het lichaam voortdurend op een andere manier geprikkeld.
Het mooie van deze aanpak is dat de resultaten zich niet beperken tot de sportschool. Traplopen gaat gemakkelijker, wandelen kost minder moeite, je houdt meer energie over aan het einde van de dag en je herstelt sneller van fysieke inspanning. Uiteindelijk draait cardio niet om het aantal kilometers dat je loopt, maar om de kwaliteit van leven die je ervoor terugkrijgt.
"Je hebt Coca Cola
en je hebt alle
B-merken cola.
Ik wil geen
B-merk zijn."
Voor Carmen van Mossel is middelmatigheid geen optie. Alles wat ze doet, doet ze met overtuiging. Of het nu gaat om haar gezin, haar sport of haar onderneming; als ze ergens aan begint, wil ze het goed doen. Niet een beetje beter dan de rest, maar de beste versie neerzetten die mogelijk is.
Samen met haar man bouwt ze iedere dag aan Erick Personeelsdiensten, een uitzend- en detacheringsbureau dat bewust een andere koers vaart dan veel concurrenten. Waar veel bureaus vooral vacatures proberen in te vullen, draait het bij Erick Personeelsdiensten juist om de mens achter het cv. De kandidaat staat centraal en vanuit die persoon wordt gezocht naar de werkgever waar hij of zij écht tot zijn recht komt. Dat betekent soms ook dat er kritische gesprekken worden gevoerd met opdrachtgevers over salarissen, arbeidsvoorwaarden of onrealistische verwachtingen. Juist doordat zij zichzelf niet zien als een leverancier, maar als een gelijkwaardige partner, ontstaan duurzame samenwerkingen waar zowel werkgever als werknemer beter van worden.
Binnen de organisatie vervult Carmen een brede rol. Ze is verantwoordelijk voor het interne personeel, de marketing en het contact met de grotere klanten. Dat vraagt iedere dag opnieuw om overzicht, snelheid en de bereidheid om beslissingen te nemen. De winnaarsmentaliteit waarover ze spreekt, zit dan ook niet alleen in haar woorden, maar vooral in de manier waarop ze haar bedrijf leidt.
Voor haar bestaat er eigenlijk maar één standaard: kwaliteit leveren. Niet omdat het moet, maar omdat ze simpelweg niet anders wil.
De gedrevenheid van Carmen zie je niet alleen terug op de werkvloer. Ook thuis is het leven allesbehalve rustig. Samen met haar man vormt ze een druk gezin met drie kinderen. Haar agenda is vaak goed gevuld, maar juist die dynamiek geeft haar energie.
Ondanks een ingrijpende gebeurtenis uit het verleden, waar ze sterker uit is gekomen, kiest ze er bewust voor om vooruit te kijken. Drie jaar geleden verhuisde het gezin naar Twello, precies tussen Deventer en Apeldoorn. Een praktische keuze vanwege de centrale ligging, maar vooral ook een plek waar rust en ruimte samenkomen met het ondernemerschap en het gezinsleven.
Toch merkte Carmen dat er één onderdeel steeds weer terugkwam. Hoe goed het zakelijk en privé ook liep, voor zichzelf zorgen schoof gemakkelijk naar de achtergrond. Ze omschrijft zichzelf als een echt alles-of-niets-type. Als ze ergens voor ging, ging ze er volledig voor. Maar wanneer de structuur ontbrak, lag het jojoën altijd op de loer. Ze wist dat ze een omgeving nodig had waarin iemand haar scherp hield en waarin prestaties niet werden afgemeten aan uiterlijk, maar aan ontwikkeling.
"Ik zocht geen plek om gezien te worden. Ik zocht een plek waar gewerkt werd."
Voordat Carmen bij de Fitfabriek terechtkwam, had ze al meerdere sportscholen van binnen gezien. Zoals zoveel mensen begon ze vol enthousiasme, om na verloop van tijd toch weer af te haken. Niet omdat ze niet wilde sporten, maar omdat de omgeving haar simpelweg niet aansprak. De ene sportschool voelde als een plek waar iedereen vooral met zichzelf bezig was. Bij de andere leek het soms alsof de spiegels belangrijker waren dan de gewichten. Mensen die langer hun haar goed deden of hun biceps bewonderden dan dat ze daadwerkelijk trainden; Carmen kon er stiekem ook wel om lachen, maar wist tegelijkertijd dat dit niet haar wereld was.
Ze zocht geen catwalk, maar een werkplaats. Een plek waar je komt om te zweten, jezelf uit te dagen en vervolgens met een voldaan gevoel weer naar huis te gaan.
Die zoektocht bracht haar uiteindelijk bij de Fitfabriek. Haar eerste indruk van Ralf was eerlijk gezegd ook niet direct geruststellend. De grote, breed gebouwde en volledig getatoeëerde man oogde op het eerste gezicht behoorlijk indrukwekkend. Maar dat beeld verdween vrijwel meteen zodra hij begon te praten.
Achter dat stoere uiterlijk bleek iemand te zitten die oprecht geïnteresseerd is in mensen, goed luistert en precies aanvoelt wanneer iemand een duwtje nodig heeft of juist even afgeremd moet worden. De klik was er vrijwel direct en Carmen voelde dat ze eindelijk een plek had gevonden waar hard werken belangrijker was dan uiterlijk vertoon.
Carmen begon met het 12-weken Total Body Plan, een traject dat haar precies bood waar ze al die tijd naar op zoek was: structuur. Geen eindeloze keuzes, geen twijfel over welke oefening of welk voedingsschema de juiste was, maar twaalf weken lang een helder plan waarin training, voeding en begeleiding naadloos op elkaar aansloten.
Ze wist precies wanneer ze moest trainen, wat haar doelen waren en welke stappen ze iedere week moest zetten.
Voor iemand die zichzelf omschrijft als een echt alles-of-niets-type werkte dat verrassend goed. Ze hoefde niet iedere dag opnieuw motivatie te zoeken of na te denken over de volgende stap. Ze hoefde alleen het plan te volgen.
Dat betekende niet dat het makkelijk was. Juist de combinatie van trainen, bewust eten en consequent volhouden vroeg discipline. Hoewel ze haar voedingspatroon niet volledig hoefde om te gooien, maakte ze wel bewust andere keuzes. Minder leven op de automatische piloot en meer eten en bewegen met een duidelijk doel voor ogen.
Iedere week zag ze kleine veranderingen, niet alleen op de weegschaal, maar vooral in haar energie, haar conditie en haar zelfvertrouwen.
Het mooie aan die twaalf weken was misschien nog wel dat ze ontdekte dat discipline helemaal niet ingewikkeld hoeft te zijn, zolang iemand je helpt om overzicht te houden. Voor Carmen werd het geen tijdelijk dieet of een kort sportproject, maar het begin van een leefstijl die ze vandaag de dag nog steeds volhoudt. "Sneller. Strakker. Technischer. Iedere training moet ergens toe leiden."
"Soms helpt een duidelijk plan beter dan eindeloos nadenken."
Waar veel mensen tevreden zijn zodra ze fitter worden, begint het voor Carmen eigenlijk pas. Tegenwoordig traint ze vooral met Ralf op de pads. Niet omdat ze wedstrijden wil boksen of graag wil sparren, maar omdat ze gefascineerd is door de techniek achter de sport. Ze wil begrijpen waarom een combinatie werkt, hoe haar voeten moeten staan en hoe ze iedere training weer iets sneller, scherper en nauwkeuriger kan bewegen.
Juist dat leerproces maakt boksen voor haar zo aantrekkelijk. Tijdens oefeningen zoals de 'race tot tien' probeert ze haar snelheid, timing en techniek steeds verder te verbeteren. Ook het leren verdedigen en klappen opvangen hoort daarbij. Dat vindt ze soms nog spannend, maar juist daarin zit de uitdaging. Iedere training voelt als een puzzel waarin techniek belangrijker is dan kracht.
Misschien is dat wel de grootste reden waarom ze het boksen zo is gaan waarderen. Zodra de pads tevoorschijn komen, verdwijnt de rest van de wereld vanzelf naar de achtergrond. Er is geen ruimte meer om na te denken over personeel, marketing, klanten of het gezin. Iedere combinatie vraagt volledige aandacht. Juist daardoor is sporten voor Carmen veel meer geworden dan werken aan haar conditie. Het is het moment waarop haar hoofd leeg wordt en ze weer volledig kan opladen.
Dat gevoel, gecombineerd met de persoonlijke begeleiding van Ralf, maakt dat ze hier voor het eerst écht is blijven hangen.
"Ik heb nog nooit zo lang ergens bij een sportschool gezeten." Dat zegt misschien wel alles.
Juist daarom wil Carmen ook andere vrouwen iets meegeven. Ze merkt dat veel vrouwen blijven twijfelen voordat ze een sportschool binnenstappen. Ze vinden zichzelf nog niet fit genoeg, denken dat iedereen naar hen kijkt of geloven dat ze eerst zelf iets moeten bereiken voordat ze durven te beginnen. Volgens Carmen is precies het tegenovergestelde waar.
Bij de Fitfabriek draait het niet om perfect zijn, maar om beginnen. De persoonlijke begeleiding, de aandacht voor ieder individu en de motivatie die je krijgt maken volgens haar het verschil tussen een tijdelijke poging en een blijvende verandering. Ze hoopt dan ook dat meer vrouwen die eerste stap durven zetten, niet alleen om af te vallen of sterker te worden, maar vooral om zichzelf weer op de eerste plaats te zetten. Want juist wanneer je goed voor jezelf zorgt, heb je ook meer energie voor je gezin, je werk en de mensen om je heen. "Gun jezelf dezelfde aandacht die je iedere dag aan anderen geeft."
Carmen is inmiddels dichter bij haar doel dan ooit. Voor haar veertigste wil ze fitter zijn dan ze ooit in haar leven is geweest. Niet omdat iemand dat van haar verwacht, maar omdat ze zichzelf wil blijven uitdagen en iedere dag een beetje beter wil worden.
Opvallend genoeg heeft ze geen favoriete quote, geen levensspreuk en geen inspirerende tekst die haar iedere ochtend richting geeft. Ze heeft daar simpelweg geen behoefte aan. Haar motivatie hangt niet aan een muur, maar zit diep van binnen. Ze leeft niet volgens mooie woorden, maar volgens haar eigen standaard. Iedere dag een beetje scherper. Iedere dag een beetje fitter. Iedere dag opnieuw de keuze maken om niet voor goed genoeg te gaan, maar voor het beste wat in haar zit.
Misschien is dat uiteindelijk wel de krachtigste boodschap die ze anderen kan meegeven. Sommige mensen hebben een quote nodig om in beweging te komen. Carmen niet. Zij staat gewoon op en doet het.
Hoe drie totaal verschillende karakters samen bouwden aan een concept dat veel verder gaat dan een sportschool.
“Waarom doe je wat je doet? En waarom zou het mij moeten interesseren dat jij vanmorgen bent opgestaan?” — Jasper van Roon
Sommige samenwerkingen ontstaan aan een vergadertafel. Er wordt een afspraak ingepland, een businessplan geschreven en vervolgens gekeken of beide partijen iets voor elkaar kunnen betekenen. De samenwerking tussen Ralf, Jasper en Willem verliep precies andersom. Die begon niet met een offerte of een strategie, maar met een paar bokshandschoenen. Jaren geleden werkte Ralf nog als trainer in een sportschool toen Jasper op zoek was naar iemand die hem technisch beter kon leren boksen. Niet omdat hij ambities had om wedstrijden te vechten, maar omdat hij ervan overtuigd is dat als je ergens aan begint, je het ook goed moet doen. Zoals hij zelf graag zegt: “Ik wil mezelf ook gewoon kunnen verdedigen in de supermarkt.” Het leverde vanaf de eerste training een komisch tafereel op. Aan de ene kant stond Ralf, bijna twee meter lang, breed gebouwd en volledig getatoeëerd. Aan de andere kant Jasper, ruim dertig centimeter kleiner, nieuwsgierig, altijd analyserend en voortdurend op zoek naar de gedachte achter iedere oefening. Op papier waren ze elkaars tegenpolen, maar juist daardoor ontstond er vanaf het begin een bijzondere klik.
Tijdens die eerste trainingen werd al snel duidelijk dat Ralf anders naar sport keek dan de meeste trainers. Natuurlijk ging het over conditie, kracht en techniek, maar minstens zo belangrijk vond hij het waarom achter iedere beweging. Waarom zet je je voeten precies zo neer? Waarom kies je op dat moment voor die combinatie? Waarom verlies je onnodig energie terwijl dat helemaal niet hoeft? Jasper vond juist die manier van denken fascinerend. Hij wilde niet alleen weten hoe iets werkte, maar vooral waarom het werkte. Niet veel later sloot ook Willem Scholten zich aan bij de trainingen. Als programmeur keek hij weer op een totaal andere manier naar dezelfde lessen. Waar Jasper vooral dacht in strategie en gedrag, zag Willem patronen, systemen en logica. Ook hij ontdekte al snel dat Ralf geen trainer was die simpelweg een schema afwerkte. Achter iedere oefening zat een gedachte en achter iedere correctie een duidelijke bedoeling. Juist dat maakte de trainingen zo anders dan ze gewend waren en vormde ongemerkt de basis voor een vriendschap die steeds verder groeide.
De gezamenlijke trainingen bleven niet beperkt tot een paar bokslessen. Steeds vaker stonden ze op zondag samen in de zaal voor een Tabata- of circuittraining en sloten ook de vrouw en kinderen van Jasper aan. Zonder dat iemand zich daar op dat moment bewust van was, ontstond precies de sfeer waar de Fitfabriek jaren later bekend om zou worden. Niet een plek waar mensen naast elkaar sporten, maar een omgeving waarin je elkaar leert kennen, elkaar uitdaagt en elkaar helpt om iedere week een klein stapje beter te worden.
Toen Ralf besloot zijn eigen sportschool te openen, voelde het voor Jasper en Willem vanzelfsprekend om mee te denken. Niet omdat er direct een zakelijke kans lag, maar omdat ze geloofden in de manier waarop Ralf mensen begeleidde. De eerste gesprekken gingen nog over een naam, een website en een herkenbare uitstraling, maar zoals dat wel vaker gebeurt wanneer Jasper aanschuift, veranderde een praktisch overleg al snel in een strategische sessie. Vrijwel iedere bijeenkomst stelde hij dezelfde vragen. Eerst aan Ralf en later ook aan zichzelf en Willem. Waarom doe je eigenlijk wat je doet? En wanneer daar een antwoord op kwam, volgde vrijwel direct de tweede vraag: waarom zou iemand anders zich daar iets van aantrekken?
Het zijn vragen die ondernemers vaak ingewikkelder vinden dan ze vooraf verwachten. Vrijwel iedereen kan vertellen wat hij verkoopt of welke dienst hij levert, maar veel minder mensen kunnen uitleggen waarom ze ooit begonnen zijn. Juist tijdens die gesprekken werd duidelijk dat Ralf helemaal geen sportschool wilde bouwen. Hij wilde een plek creëren waar mensen sterker naar buiten zouden lopen dan ze binnenkwamen. Dat had weinig te maken met gewichten, apparaten of abonnementen en alles met persoonlijke ontwikkeling. Sport was nooit het einddoel geweest, maar altijd het middel om mensen gezonder, energieker en zelfverzekerder te maken.
Terwijl de website steeds verder vorm kreeg, diende zich een heel ander dilemma aan. Er moest namelijk ook een factuur worden verstuurd. Dat klinkt misschien heel normaal, maar zo voelde het destijds helemaal niet. Inmiddels was Ralf veel meer geworden dan een opdrachtgever. Er werd samen gesport, gelachen en uren gepraat over ondernemerschap, het leven en alles wat daar tussendoor kwam. Jasper en Willem keken elkaar aan en vroegen zich hardop af of je eigenlijk wel geld kon vragen aan iemand die je vooral wilde helpen. Uiteindelijk besloten ze de factuur toch maar te versturen, al ging dat eerlijk gezegd met knikkende knieën.
De reactie van Ralf was typerend voor wie hij is. Nog voordat Jasper zijn laptop had dichtgeklapt, verscheen de melding dat de factuur al was betaald. Geen discussie, geen onderhandeling en geen betalingsherinnering maanden later. Gewoon direct geregeld. Achteraf is dat misschien maar een klein moment geweest, maar het zegt veel over de manier waarop de samenwerking zich in de jaren daarna verder ontwikkelde. Het vertrouwen was er vanaf het begin en dat is eigenlijk nooit meer verdwenen.
Niemand had destijds kunnen bedenken dat een paar bokslessen uiteindelijk zouden uitgroeien tot een samenwerking die jaren later nog steeds bestaat. Terwijl Ralf stap voor stap verder bouwde aan de Fitfabriek, ontwikkelde Smart Concepts zich in dezelfde periode van een internetbureau naar een strategisch technologiebedrijf — van websites en software naar procesoptimalisatie, automatisering en uiteindelijk kunstmatige intelligentie. Opvallend genoeg veranderde één onderwerp nooit: de gesprekken gingen zelden over software of AI, maar vrijwel altijd over mensen. Technologie is slechts een hulpmiddel. De mens bepaalt uiteindelijk of een idee waardevol wordt of niet.
Toen de gesprekken over een nieuwe website begonnen, dacht eigenlijk niemand aan een magazine. Het oorspronkelijke plan was overzichtelijk: de website mocht worden vernieuwd, de sociale media konden professioneler. Dat leek een mooi en overzichtelijk project, totdat de eerste strategische gesprekken begonnen. Zoals zo vaak stelde Jasper tijdens één van die sessies opnieuw dezelfde vraag die hij vrijwel iedere ondernemer voorlegt: “Waarom zouden mensen eigenlijk voor de Fitfabriek kiezen?” Het bleef even stil.
Natuurlijk kwamen de bekende antwoorden voorbij. De persoonlijke begeleiding. De groepslessen. De kennis. De sfeer. Allemaal waar, maar tegelijkertijd voelde iedereen aan tafel dat daarmee nog niet het echte verhaal werd verteld. Want niemand blijft jarenlang lid van een sportschool vanwege een apparaat of een trainingsschema. Mensen blijven omdat ze zich ergens thuis voelen. En precies dát stond nergens op de website.
Tijdens dat gesprek ontstond langzaam een nieuw idee. Niet nog meer foto's van sportende mensen, maar echte verhalen — van mensen die de afgelopen jaren samen de Fitfabriek hebben gemaakt tot wat het vandaag is. Dat idee sprak iedereen direct aan, totdat Ralf één duidelijke voorwaarde stelde: “Nee Jasper… ik ga niet ondernemers vragen of ze willen adverteren. Als we dit doen, dan doen we het zonder reclame. Dit magazine moet over mensen gaan. Niet over advertenties.” Dat ene zinnetje maakte het plan eigenlijk alleen maar mooier. Juist doordat er geen commerciële belangen aan vastzaten, ontstond de vrijheid om verhalen op te schrijven zoals ze werkelijk zijn.
Voor Smart Concepts kreeg het project ondertussen een tweede betekenis. Achter de schermen waren Jasper en Willem al geruime tijd bezig met de ontwikkeling van nieuwe AI-oplossingen die bedrijven helpen sneller content te maken, zonder dat de menselijke toon verloren gaat. Dit magazine werd daardoor onverwacht de perfecte praktijkproef — met echte interviews vol emotie, humor en onzekerheid. Dat bleek veel moeilijker dan gedacht. Tijdens één van de eerste interviews maakte de AI van een nogal kleurrijke uitspraak ineens het keurige woord ‘gescoord’. Ralf keek naar het scherm, begon te lachen en zei droog: “Gescoord? Dat zou ik nooit zeggen.” Iedereen schoot in de lach, maar precies daar werd duidelijk waar de kracht én de beperking van AI ligt: een computer kan grammatica verbeteren en uren werk besparen, maar voelt nog niet vanzelf aan hoe iemand écht praat.
Hoe meer interviews werden afgenomen, hoe duidelijker het werd dat dit magazine eigenlijk helemaal niet over de Fitfabriek alleen ging. Het ging over mensen. Over doorzetten, opnieuw beginnen, herstellen, groeien en elkaar helpen. De sportschool bleek daarin slechts de plek waar al die verhalen samenkwamen. Wat begon met een paar bokshandschoenen, groeide uit tot een samenwerking waarin sport, ondernemerschap en technologie elkaar iedere dag opnieuw inspireren.
Een goed verhaal bouw je nooit met software alleen. Dat bouw je samen met mensen.
"Het leven is gewoon één groot spel."
Het ondernemerschap van Jan Pieter is een verhaal van Champions League-ambities, harde klappen en de voortdurende zoektocht naar balans. Het begon allemaal in de interim-wereld, waar hij als kredietspecialist bij de FGH Bank op het hoogste niveau opereerde. Hij was de man die complexe juridische structuren met honderden BV’s ontrafelde en de geldstromen blootlegde waar anderen vastliepen. Hij zat op fondsniveau van gemiddeld 100 miljoen plus en loste de problemen op waar niemand anders uitkwam.
Met die bagage startte Jan Pieter '123Vastgoedfinanciering'. Een foeilelijke website, zo herinnert hij zich, maar wel eentje die Google begreep. Het resultaat was een vliegende start: al in het eerste jaar stroomden de aanvragen binnen. De jaren die volgden waren een aaneenschakeling van buffelen. Jan Pieter stond altijd 'aan', 24/7 bereikbaar, altijd in de race. Hij onderscheidt zich door 'skin in the game' en diepgaande vastgoedervaring; hij begrijpt het 'spel van het geld' als geen ander. Voor hem is ondernemen geen kwestie van rijkdom vergaren, maar een spel van creëren, kansen zien en mensen meenemen in die groei.
In 2022 veranderde het speelveld echter drastisch. De proefballonnetjes van Hugo de Jonge op het gebied van huurwetgeving en fiscaliteit werkten als een gifbeker. In 2023 zag hij zijn omzet met 40% dalen ten opzichte van zijn topjaar 2022. De rust waar hij zo hard voor had gewerkt, veranderde in onrust. Hij voelde de pijn van zijn klanten, maar ook de klap in zijn eigen portefeuille. De onrust die ontstond in de vastgoedmarkt zorgde voor nieuwe kansen en een nieuwe koers.
Voor Jan Pieter Makkink begint een vastgoedfinanciering nooit met de vraag hoeveel iemand wil lenen. Het begint met een puzzel. Iedere ondernemer, belegger of ontwikkelaar brengt zijn eigen situatie, ambities en uitdagingen mee. Pas wanneer alle stukjes op tafel liggen, ontstaat het complete plaatje en wordt duidelijk welke financiering écht past.
Juist dat puzzelen is wat hem al zijn hele carrière fascineert. Tijdens zijn jaren bij FGH Bank werkte hij aan de meest complexe vastgoedconstructies van Nederland. Complexe financieringsstructuren opgebouwd vanuit meerdere vennootschappen, ingewikkelde geldstromen en financieringen van vele tientallen miljoenen euro’s waren voor hem geen obstakels, maar uitdagingen. Waar anderen vooral problemen zagen, zocht hij naar verbanden, mogelijkheden en de ontbrekende puzzelstukken die een dossier alsnog financierbaar maakten.
Die manier van denken vormt vandaag de dag nog altijd de basis van 123Vastgoedfinanciering. Achter iedere financieringsaanvraag schuilt volgens Jan Pieter een verhaal. Niet alleen het vastgoed is belangrijk, maar juist ook de ondernemer, de toekomstplannen, de risico’s, de fiscale structuur en de wensen voor de komende jaren. Pas wanneer al die onderdelen met elkaar in balans zijn, ontstaat een financiering die niet alleen vandaag werkt, maar ook ruimte biedt voor morgen.
Daarom kijkt 123Vastgoedfinanciering veel verder dan het aanvragen van een hypotheek. Iedere financiering wordt benaderd als een strategische puzzel waarbij banken, alternatieve financiers, zekerheden, rendement, snelheid en flexibiliteit zorgvuldig op elkaar worden afgestemd. Doordat het bedrijf volledig onafhankelijk opereert, kan voor iedere situatie de combinatie worden gekozen die het beste aansluit bij de doelstellingen van de klant.
Die analytische aanpak wordt gecombineerd met een praktische ondernemersmentaliteit. Jan Pieter begrijpt hoe financiers naar een dossier kijken, maar weet tegelijkertijd wat vastgoedondernemers nodig hebben om kansen te kunnen benutten. Hij spreekt beide talen en vormt daarmee de schakel tussen ambitie en financierbaarheid.
Juist die combinatie maakt 123Vastgoedfinanciering anders. Niet de financier staat centraal, maar de oplossing. Soms betekent dat een bancaire financiering, soms een combinatie met private investeerders of alternatieve financiers en soms begint het juist met het aanpassen van de structuur voordat een financiering überhaupt wordt aangevraagd. Eerst de puzzel leggen, daarna pas de financier kiezen.
Voor Jan Pieter is dat misschien wel het mooiste onderdeel van zijn vak. Iedere aanvraag is anders, iedere ondernemer brengt nieuwe uitdagingen met zich mee en geen enkele oplossing is hetzelfde. Het moment waarop alle puzzelstukken uiteindelijk in elkaar vallen en een financiering mogelijk wordt die eerder onhaalbaar leek, geeft hem nog altijd dezelfde voldoening als aan het begin van zijn carrière.
Buiten het bedrijf speelde een heel andere uitdaging. Jarenlang was werk alles en bleef er nauwelijks ruimte voor de rest. Om die drukte een plek te geven en weer aandacht te besteden aan zijn lichaam en ontspanning, ging Jan Pieter al in of net voor corona, in 2022, samen met zijn vrouw trainen bij Ralf. De klik was er meteen. Door de aanpak van Ralf is hij sindsdien altijd blijven sporten, de ene keer wat consequenter dan de andere. De frequentie hangt namelijk verdacht sterk samen met het aantal kilo's, en juist dat ritme vasthouden naast een veeleisend bedrijf blijft de echte opgave.
Want het bleef meer dan alleen sporten; het was ook een strijd tegen de aanhoudende drukte van het werk en de verleidingen van het goede leven. Jan Pieter is een levensgenieter: hij houdt van lekker eten en goede wijnen. Dat brengt 'dure kilo's' met zich mee, een resultaat van genieten dat hij en zijn vrouw dubbel en dwars verdienen.
Naast dat zij de hele financiële kant van de onderneming verzorgt, runt zij immers de drukste BV van allemaal: het gezin met vier kinderen. Die balans is precair. Thuis staat een cable slot te verstoffen – precies zo’n apparaat als Ralf in de gym heeft staan – maar hij gebruikt het nauwelijks. Zijn filosofie is simpel: "Niet in de agenda is niet belangrijk." Zonder de afspraak met Ralf wint het werk het altijd. Er ontstond een bijzondere dynamiek: Ralf fungeerde als een spiegel. Tijdens een PT-sessie merkte hij aan het tempo of de houding van Jan Pieter direct of er zakelijke stress speelde.
"Heb je het weer te druk gehad? Makkink, waar ben je met je gedachten?"
Wat is er aan de hand? vroeg Ralf dan, prikkend en confronterend. Die rauwe eerlijkheid hielp Jan Pieter om de druk te ventileren.
Inmiddels is de basis er. Jan Pieter werkt tegenwoordig vanuit een grote, vaste klantenkring die uit zichzelf nieuwe relaties aandraagt: geen moeten meer, maar lekker werken vanuit wat hij heeft opgebouwd. De volgende fase draait om rust vinden in wat staat en verder professionaliseren, en om loskomen van de ondernemer die draait om te ondernemen naar een concept dat staat als een huis. Hij bouwt aan een dashboard, automatiseert processen en bereidt zich voor op het aannemen van personeel om de operatie schaalbaar te maken.
Hij bekritiseert Ralf opbouwend op hetzelfde punt: "Als je het conceptmatig niet loskoppelt van jezelf, blijf je over tien jaar nog op de mat staan." Zijn persoonlijke doel is helder: slimmer werken en meer sportief presteren. Maar vooral wil hij meer zichzelf zijn als vader die er echt is, zonder die telefoon in zijn hand.
Alhoewel, de discussie binnen het gezin verschuift dan waarschijnlijk naar de telefoons van de kinderen, wat ongetwijfeld resulteert in nóg meer wijnen en culinair genieten met zijn vrouw. En zo is de cirkel weer rond.
Samen op pad met De Baard
Binnenkort deelt Jasper hier zijn verhaal — over hoe hij bij Fitfabriek De Baard terechtkwam, wat trainen voor hem betekent en de trajecten die hij samen met Willem loopt. Tekst volgt bij aanlevering.
En hier komt het verhaal van Willem — zijn drijfveren, zijn doelen en wat samen trainen met Jasper hem brengt. Tekst volgt bij aanlevering.
Geen standaardpakketten, maar een kaart om uit te kiezen. Van krachttraining tot kickboksen, van personal training tot voedingsbegeleiding — dit is alles wat er bij Fitfabriek De Baard op tafel komt.
Kom een keer langs, train mee en ervaar het zelf — dat zegt meer dan welk blad ook. Scan de QR-code, stuur een bericht of loop gewoon binnen.
